شعر کوتاه برای آغاز سال جدید شمسی مخصوص کارت پستال 1405

نوبهار است در آن کوش که خوشدل باشی / که بسی گل بدمد باز و تو در گل باشی. (حافظ)

بر چهره گل نسیم نوروز خوش است / در صحن چمن روی دل افروز خوش است. (خیام)

آمد بهار جان ها ای شاخ تر به رقص آ / چون یوسف اندرآمد مصر و شکر به رقص آ. (مولانا)

بوی باران، بوی سبزه، بوی خاک / شاخه های شسته، باران خورده، پاک. (فریدون مشیری)

ز کوی یار می آید نسیم باد نوروزی / از این باد ار مدد خواهی چراغ دل برافروزی. (حافظ)

بهار آمد و گل آمد و نسرین آمد / زرد و سرخ و سپید و سیه و چین آمد. (منوچهری)

خوشا دلی که مدام از پی نظر نرود / به هر درش که بخوانند بی خبر نرود. (حافظ)

ای نوبهار خندان از لامکان رسیدی / چیزی بیار مانی از یار ما چه دیدی. (مولانا)

چو گل هر دم به بویت جامه در تن / کنم چاک از گریبان تا به دامن. (حافظ)

صبح است ساقیا قدحی پرشراب کن / دور فلک درنگ ندارد شتاب کن. (حافظ)

ای خدای دگرگون کننده دل ها و دیده ها / ای تدبیر کننده روز و شب / ای دگرگون کننده حالی به حالی دیگر / حال ما را به بهترین حال دگرگون کن.

گل ها همه با اذن تو برخاسته اند / از بهر نثار عشق آراسته اند / لاحول و لا قوه الا بالله / باغ و چمن و دشت همه خواسته اند.

سرسبزترین بهار تقدیم تو باد / آوای خوش هزار تقدیم تو باد / گویند لحظه ایست روییدن عشق / آن لحظه هزار بار تقدیم تو باد.

بهار آمد که تا گل باز گردد / سرود زندگی آغاز گردد / بهار آمد که دل آرام گیرد / ز درد و غصه ها پرواز گردد.

نرم نرمک می رسد اینک بهار / خوش به حال روزگار / خوش به حال چشمه ها و دشت ها / خوش به حال دانه ها و سبزه ها.

سالی که بهارش قدم توست خجسته است / صد لاله به پیش قدمت دسته به دسته است / عشق تو بهار است و خزان نیست در آن راه / این باغ به روی همه درهای تو بسته است.

صد فصل بهار آید و بیرون نرود / غم از دل ما که جای خود تنگ گرفت / الا که بروید گل امید و وصال / شاید که زمانه رنگ صدرنگ گرفت.

ای دوست بیا که نو بهار آمده است / گویی که نگار بر سوار آمده است / برخیز و ببین شکوفه خندان را / بوی خوش یار از دیار آمده است.

یا رب دل ما را تو به رحمت جان ده / درد همه را به صابری درمان ده / این بنده چه داند که چه می باید جست / داننده تویی هر آنچه دانی آن ده.

نوروز پاسداشت عشق های کوچکی است که زنده مانده اند / و روز حرمتلی است برای عشق های بزرگی که مرده اند. (نادر ابراهیمی)

بهار بهانه است، پیامبر محبت باش.

صدای پای بهار، صدای تپش قلب خداست.

عید است و هوا شمیم جان می آید.

جهان جوان شد و یاران به عیش بنشستند.

نوروز، جشن رویش جوانه های امید است.

بهار، لبخند خداست بر لبان طبیعت.

هر روزتان نوروز، نوروزتان پیروز.

سالی پر از نور و سرور برایتان آرزومندم.

شکفتن، زیباترین معجزه خداوند است.

سبز باشید و سبز بمانید و سبز زندگی کنید.

تو بهاری ترین اتفاق زمستان منی.

عید من، دیدن لبخند توست.

با تو هر فصل خدا، فصل بهار است.

حول حالنا الی احسن الحال، یعنی تو.

بهار که می آید، یادت در دلم شکوفه می زند.

تو خودِ بهاری، که جهان با تو زیباست.

سین هشتم سفره من، سایه توست.

نوروز یعنی تکرار نام تو در ترانه باد.

کاش می شد بهار را در چشمان تو قاب گرفت.

سال نو، بهانه ای برای عاشق تر شدن.