متن احساسی درباره اهدای کلیه و اهدای زندگی 1404

اهدای کلیه، اهدای عضو نیست، اهدای فرصت دوباره برای نفس کشیدن است.

کسی که تکه‌ای از وجودش را می‌بخشد، نیمی از فرشته و نیمی از انسان است.

جای زخم عمل اهدا روی بدن تو، زیباترین تتوی انسانیت است که تا ابد می‌درخشد.

تو با اهدای کلیه‌ات، خدایی شدی. چرا که صفت حیات‌بخشی خدا در تو تجلی کرد.

ایثار یعنی بدانی یک نفر با تکه‌ای از تو زنده می‌ماند و لبخند می‌زنی.

بخشیدن مال هنر است، اما بخشیدن جان، هنری است که فقط از ارواح بزرگ برمی‌آید.

اهداکننده عزیز، تو خونی تازه در رگ‌های خشکیده امید جاری کردی.

شجاعت می‌خواهد که زیر تیغ جراحی بروی تا دیگری زیر تیغ مرگ نرود. درود بر شرفت.

تو قهرمانی هستی که مدالت را نه بر گردن، بلکه در وجود یک انسان دیگر پنهان کرده‌ای.

عشق یعنی همین؛ تقسیم کردن زندگی با کسی که دارد زندگی‌اش را می‌بازد.

دستانت را باید بوسید که گره کور زندگی یک خانواده را باز کرد.

فرشته‌های نجات همیشه بال ندارند، گاهی جای بخیه روی پهلو دارند.

نام تو در شناسنامه گیرنده ثبت نمی‌شود، اما در دفتر خدا با خط طلا نوشته شده است.

سپاس از تو که نگذاشتی چراغ خانه‌ای خاموش شود و فرزندی یتیم گردد.

جامعه ما به داشتن انسان‌های فداکاری مثل تو افتخار می‌کند. روزت مبارک.

کاری که تو کردی، تفسیر عملی شعر «بنی آدم اعضای یکدیگرند» بود.

تو ثابت کردی که انسانیت هنوز نمرده است. ممنون که به ما امید دادی.

اجر این فداکاری بزرگ با سیدالشهدا. تو جانباز راه عشقی.

نگاه خندان بیماری که نجات دادی، تا قیامت بدرقه راه توست.

زبان از وصف بزرگی کار تو قاصر است. فقط می‌توان گفت: خدا قوت فرشته زمینی.

و من احیاها فکانما احیا الناس جمیعا. هر کس جانی را نجات دهد، گویی تمام مردم را زنده کرده است.

اهدای عضو، صدقه جاریه‌ای است که ثوابش هر لحظه که گیرنده نفس می‌کشد، به تو می‌رسد.

خداوند معامله‌گر خوبی است؛ تو تکه‌ای از جسمت را دادی، او بهشت را به تو می‌دهد.

ایثار از ویژگی‌های مومنان واقعی است (ویؤثرون علی انفسهم). گوارای وجودت این مقام.

در روز قیامت که همه نگرانند، تو با آرامش وارد می‌شوی چون جانی را نجات دادی.

این عمل صالح، ذخیره قبر و قیامت توست. خوشا به حالت.

سیره اهل بیت، بخشش و ایثار بود. تو پیرو واقعی آنانی.

دعا می‌کنم خداوند به جسمت سلامتی و به روحت آرامش ابدی عنایت کند.

تو واسطه فیض خدا شدی تا معجزه شفا رخ دهد.

شکر که در این آزمون سخت الهی، سربلند بیرون آمدی.

دو قلب در دو سینه، اما با یک ضربان. حالا شما تا ابد به هم متصلید.

وقتی گیرنده می‌خندد، انگار بخشی از وجود تو می‌خندد. چه حس نابی.

تو نرفتی تا او بماند؛ تو ماندی و در او تکثیر شدی.

اشک‌های شوق خانواده گیرنده، بارانی است که سرزمین خشکیده ناامیدی را شست.

اهدای زندگی، قصه‌ای است که پایانش لبخند است.

بین دهنده و گیرنده، پیوندی است فراتر از خون؛ پیوند انسانیت.

تو به او زندگی دادی و او به تو حس جاودانگی.

حالا دیگر غریبه نیستید، شما هم‌خون و هم‌جان شده‌اید.

زیباترین هدیه، هدیه‌ای است که گیرنده نتواند جبران کند، جز با دعای خیر.

زندگی جریان دارد، چون تو خواستی که جریان داشته باشد.

بیایید فرهنگ اهدای عضو را نهادینه کنیم. کارت اهدا، کارت شناسایی انسانیت ماست.

اهدای زنده (Living Donation) اوج فداکاری است. از اهداکنندگان حمایت کنیم.

قهرمانان واقعی شهر ما، کسانی هستند که بی سر و صدا جان می‌بخشند.

هر ایرانی می‌تواند یک سفیر برای فرهنگ اهدای عضو باشد.

مرگ پایان کبوتر نیست، اگر اعضایش پرواز را ادامه دهند (برای اهدای عضو پس از مرگ).