روز جهانی بدون رژیم (۶ مه) در سال ۱۹۹۲ توسط مری اوانز یانگ پایهگذاری شد. هدف این روز ترویج پذیرش بدن، مبارزه با استانداردهای غیرواقعی زیبایی، و افزایش آگاهی درباره خطرات رژیمهای سخت و غیراصولی است. این روز فرصتی است تا افراد با هر سایز و وزنی، بدن خود را دوست داشته باشند و یک روز را بدون دغدغه کالریشماری و عذاب وجدان سپری کنند. همچنین یادبودی برای قربانیان اختلالات خوردن و جراحیهای لاغری خطرناک است.
در فرهنگ ایرانی و اسلامی، غذا خوردن تنها رفع گرسنگی نیست، بلکه نعمتی الهی و بهانهای برای صله رحم و شکرگزاری است. وسواس بیش از حد روی لاغری و رژیمهای سختگیرانه، میتواند لذت این نعمت را از بین ببرد. روز جهانی بدون رژیم به ما یادآوری میکند که تعادل کلید سلامتی است و نباید خود را از لذتهای حلال محروم کنیم. یک روز استراحت (Cheat Day) در برنامه غذایی، به سلامت روان کمک میکند.
اشتباه نکنید! این روز به معنای ترویج چاقی یا پرخوری ناسالم نیست. بلکه به معنای رهایی از «فرهنگ رژیمزدگی» است که در آن لاغری تنها معیار ارزش انسان تلقی میشود. هدف این است که به جای تمرکز بر عدد وزن، بر روی سلامتی کلی، تغذیه متعادل و حس خوب درونی تمرکز کنیم. خوردن یک وعده غذای مورد علاقه بدون احساس گناه، پیامی است که این روز منتقل میکند.
فشارهای اجتماعی برای داشتن اندامی خاص، منجر به افزایش اختلالات روانی مانند آنورکسیا (بیاشتهایی عصبی) و بولیمیا (پرخوری عصبی) شده است. روز ۶ مه فرصتی برای آگاهیبخشی در این زمینه است. والدین و جامعه باید بیاموزند که قضاوت افراد بر اساس ظاهرشان، میتواند آسیبهای جبرانناپذیری به روحیه آنان بزند. سلامتی در سایزهای مختلف وجود دارد.
این روز فرصتی عالی برای رستورانها و فستفودهاست تا با ارائه تخفیفها و منوهای ویژه، مشتریان را به یک ضیافت دعوت کنند. شعارهایی مانند «امروز رژیم تعطیله» یا «طعم واقعی زندگی» میتواند جذابیت زیادی برای مشتریانی داشته باشد که خسته از محدودیتهای غذایی هستند.
