آداب و رسوم دید و بازدید نوروزی و مهمان ناخوانده 1405

دید و بازدیدهای نوروزی فرصتی برای تجدید عهد و محبت است. حتی مهمان ناخوانده نیز حبیب خداست و قدمش برکت می‌آورد.

سنت دیرینه صله رحم در نوروز، غبار کدورت‌ها را می‌شوید. درهای خانه‌مان همیشه به روی عزیزان و مهمانان گشوده باد.

میزبانی از خویشاوندان در ایام عید، نشان از سخاوت و فرهنگ والای ایرانی دارد. مقدم مهمانان، چه دعوت شده و چه سرزده، گلباران.

در فرهنگ ما، مهمان هدیه‌ای از جانب پروردگار است. دید و بازدیدهای نوروزی را با گشاده‌رویی و مهر پاس بداریم.

بهار بهانه است، هدف پیوند دل‌هاست. پذیرایی از مهمانان نوروزی، آیینی است که برکت را به سفره‌هایمان سرازیر می‌کند.

رسم زیبای دید و بازدید، ستون‌های خانواده را محکم می‌کند. هر مهمانی که در می‌زند، پیکی از شادی و رحمت الهی است.

خانه ایرانی در نوروز کانون گرم محبت است. مهمان ناخوانده نیز بر سر سفره کرامت ایرانی جایگاهی ویژه دارد.

حفظ حرمت مهمان و صله رحم، از توصیه‌های موکد دین مبین اسلام است. نوروزتان پر از آمد و شد خیر و برکت.

لبخند میزبان، زیباترین پذیرایی است. در این روزهای بهاری، با آغوش باز پذیرای همه اقوام و دوستان باشیم.

سنت دید و بازدید، میراثی گرانبهاست. بیایید با ساده‌گیری و مهربانی، این چراغ را در خانه‌هایمان روشن نگه داریم.

بچه‌ها عیدتون مبارک! آماده‌اید برای ماراتن دید و بازدید؟ مهمون ناخونده هم که نمک مجالس ماست.

رفقا، درسته آجیل گرونه ولی در خونه ما همیشه بازه. حتی اگه سرزده بیاید، چای و لبخند همیشه هست.

دید و بازدید عید یعنی خنده و دورهمی. اگه یهو زنگ درو زدن و ده نفر ریختن تو، نترسید! خدا بزرگه.

صفای عید به همین شلوغی و رفت و آمدشه. مهمون سرزده هم که دیگه بخشی از هیجان نوروزه.

خونه مادربزرگ‌ها تو عید یه حال دیگه داره. مهم نیست چند نفریم، همیشه جا هست و غذا هم برکت میکنه.

دوستان، عید یعنی همین که دور هم باشیم. تشریفات رو بریزیم دور، مهمون حبیب خداست، حتی اگه نصف شب بیاد!

یادش بخیر قدیما چقدر راحت مهمونی میرفتیم. بیایید امسال همونجوری بی‌تکلف باشیم و از با هم بودن لذت ببریم.

مهمون ناخوانده یعنی سورپرایز! سخت نگیرید، یه چای و شیرینی و کلی خاطره خوب. عیدتون خوش.

تو این روزا گوشی رو بذاریم کنار و بریم خونه فامیل. حتی اگه خبر ندادیم، دل‌ها که به هم راه داره.

عید نوروز یعنی در هر خونه‌ای بازه. دمتون گرم که چراغ صله رحم رو روشن نگه میدارید.

میزبانی فقط به غذا و شربت نیست، به روی گشاده است. در برابر مهمان ناخوانده ترشرویی نکنیم که روزی را کم می‌کند.

صله رحم عمر را زیاد می‌کند. حتی یک دید و بازدید کوتاه در ایام نوروز، می‌تواند گره‌های بزرگی را از زندگی باز کند.

سفره‌ای که مهمان بر سر آن بنشیند، هرگز خالی از برکت نمی‌شود. از مهمان ناخوانده نهراسیم، او روزی‌اش را با خود می‌آورد.

سادگی در پذیرایی، کلید تداوم دید و بازدیدهاست. تجملات را کم کنیم تا رفت و آمدها زیاد شود.

بزرگترین سرمایه ما خانواده و اقوام هستند. نوروز فرصتی طلایی برای سرمایه‌گذاری عاطفی و حمایت از یکدیگر است.

گاهی خدا برای شاد کردن دلی، مهمانی را سرزده به خانه ما می‌فرستد. قدردان این واسطه‌های فیض باشیم.

در دید و بازدیدها، جویای حال یکدیگر باشیم نه جویای تجملات خانه یکدیگر. اصل بر همدلی است.

احترام به بزرگترها در صدر مجالس نوروزی، درسی است که باید به کودکانمان با عمل بیاموزیم.

مهمان حبیب خداست؛ چه با دعوت بیاید چه بی دعوت. کرامت انسانی حکم می‌کند همیشه آماده پذیرایی باشیم.

نوروز به ما می‌آموزد که دلهایمان را مثل طبیعت تازه کنیم و کینه‌ها را با دیداری تازه از بین ببریم.

خونه بابا و مامان تو عید مرکز ثقل زمینه! هر کی سرزده میاد، خوش میاد. جمعمون همیشه جمعه.

عمه و خاله، دایی و عمو، همه منتظریم. در خونه ما رو هیچکس بسته نیست. عیدتون مبارک فامیلای گل.

بهترین خاطرات بچگی ما تو همین دید و بازدیدهای یهویی عید شکل گرفت. نذاریم این رسم قشنگ کمرنگ بشه.

عزیزان دل، عید امسال بیاید ساده بگیریم. یه دورهمی ساده با چای و صحبت، می‌ارزه به صد تا مهمونی تشریفاتی.

ما ایرانی‌ها به مهمون‌نوازی معروفیم. تو جمع خانوادگی ما، مهمون ناخوانده عزیزتره چون نشونه صمیمیته.

خانواده یعنی همین که هر وقت دلت گرفت بتونی بری پیششون. تو عید در خونه‌ها رو باز بذاریم برای همه.

شادی یعنی صدای زنگ در وسط دیدن فیلم و اومدن یه عالمه مهمون عزیز. عید همگی مبارک.

قدر لحظه‌های با هم بودن رو بدونیم. شاید سال دیگه جمعمون جور دیگه باشه. دید و بازدید رو دریابید.

توی شلوغی‌های عید، هوای بزرگترها و تنهاها رو داشته باشیم. یه سر زدن کوتاه دلشون رو شاد میکنه.

عید نوروز بهونه‌ست که بگیم چقدر همدیگه رو دوست داریم. مهمون ناخونده یعنی دلم برات تنگ شده بود طاقت نیاوردم!

نوروز، هنگامه گشودن درهای سرا و دل‌هاست بر روی یاران. خوشا آن خانه که کوبه‌اش به دست دوستی نواخته شود.

مهمان، چون نسیم بهاری، طراوت و سرزندگی را به کاشانه می‌آورد. چه با وعده و چه بی‌وعده، قدمش مبارک است.

آیین دیدار در نوروز، رسم عاشقی و یکرنگی است. هر که در این حلقه وارد شود، محرم است و عزیز.

سفره دل را بگشاییم که بهار آمده است. دید و بازدید، غبار غربت را از چهره روزگار می‌زداید.

در فرهنگ پارسی، مهمان‌نوازی هنری دیرینه است. بگذاریم صدای پای مهمان، موسیقی متن روزهای بهاری‌مان باشد.

صله رحم، رشته‌ای زرین است که جان‌های مشتاق را به هم پیوند می‌دهد. در این ایام خجسته، این رشته را محکم‌تر کنیم.

چه خوش است که بی بهانه و بی خبر، دق‌الباب کنیم سرای دوست را و گل لبخند بر چهره‌اش بکاریم.

نوروز باستانی، یادآور این حقیقت است که تنهایی سزاوار انسان نیست. درها را بگشایید، بهار پشت در است.

مهمان ناخوانده، پیک شادمانی است که خداوند برای زدودن غم‌ها می‌فرستد. مقدمش را گرامی بداریم.

بهار وصل و ایام دیدار است. هر دیداری، بذری از محبت است که در دل کاشته می‌شود و درختی تناور می‌گردد.