شهید سید مجتبی نواب صفوی و جمعیت فداییان اسلام، نقش بیبدیلی در شکستن جو خفقان دوران پهلوی داشتند. اقدامات انقلابی آنان علیه مهرههای وابسته رژیم، دیوار ترس را در جامعه فرو ریخت و زمینه را برای مبارزات گستردهتر به رهبری امام خمینی (ره) فراهم کرد. رهبر انقلاب بارها از تأثیر شخصیت نواب بر روحیه انقلابی خود سخن گفتهاند.
مبارزه فداییان اسلام تنها محدود به استبداد داخلی نبود، بلکه نوک پیکان حملات آنان متوجه استعمار انگلیس و نفوذ فرهنگی غرب بود. اعدام انقلابی هژیر و رزمآرا توسط این گروه، ضربه مهلکی به منافع استعماری در قضیه ملی شدن صنعت نفت وارد کرد و راه را برای این پیروزی ملی هموار ساخت.
نواب صفوی روحانی جوانی بود که شور انقلابی را با شعور دینی در آمیخته بود. شجاعت بینظیر، بیان فصیح و آتشین، اخلاص در عمل و غیرت دینی مثالزدنی، او را به چهرهای محبوب در میان جوانان مذهبی و حتی روشنفکران آن زمان تبدیل کرده بود. او معتقد بود اسلام باید در تمام شئون سیاسی و اجتماعی حاکم باشد.
پس از ترور حسین علاء، رژیم پهلوی که حضور فداییان اسلام را خطری جدی برای بقای خود میدید، نواب صفوی و یارانش (سید محمد واحدی، خلیل طهماسبی و مظفر ذوالقدر) را دستگیر و در یک دادگاه فرمایشی به اعدام محکوم کرد. آنان در سحرگاه 27 دی 1334 در میدان تیر لشکر 2 زرهی، در حالی که اذان میگفتند، تیرباران شدند.
پیام اصلی شهادت نواب صفوی، لزوم بصیرت، دشمنشناسی و اقدام به موقع است. او نشان داد که یک اقلیت مؤمن و متعهد میتواند بر یک اکثریت خاموش یا یک سیستم فاسد قدرتمند غلبه کند. جوانان امروز با مطالعه زندگی او، درس ایستادگی بر اصول و نترسیدن از هیاهوی دشمن را میآموزند.
