رخشنده اعتصامی معروف به پروین اعتصامی، مشهورترین شاعر زن ایران است که در سال ۱۲۸۵ متولد شد. شعر او به دلیل محتوای انتقادی، اجتماعی و اخلاقیاش، جایگاه ویژهای در ادبیات معاصر دارد. او با استفاده از سبک «مناظره»، عمیقترین مفاهیم فلسفی و اجتماعی را به زبانی ساده و تمثیلی بیان کرده است.
اشعار پروین تلفیقی از سبک خراسانی (در قصاید) و سبک عراقی (در قطعات) است. ویژگی بارز شعر او، دوری از عاشقانههای زمینی و تمرکز بر مفاهیم انسانی، ظلمستیزی، همدردی با محرومان و نصیحتهای اخلاقی است. شعر «مست و هوشیار» و «اشک یتیم» از شاهکارهای اوست.
پروین اعتصامی با وقار و متانت خاص خود، الگویی از زن نجیب و خردمند ایرانی را ارائه داد. او ثابت کرد که زنان میتوانند در عرصههای فکری و ادبی، همپای مردان و حتی فراتر از آنان ظاهر شوند، بدون آنکه ارزشهای اخلاقی را زیر پا بگذارند.
بیست و پنجم اسفند ماه، سالروز تولد این بانوی بزرگوار است که در تقویم رسمی ایران به نام «روز بزرگداشت پروین اعتصامی» ثبت شده است. این روز فرصتی برای بازخوانی آثار او و تقدیر از بانوان فعال در عرصه فرهنگ و ادب است.
پروین اعتصامی راه را برای زنان شاعر بعد از خود هموار کرد. او نشان داد که شعر میتواند ابزاری برای اصلاح جامعه و بیان دردهای مردم باشد. دیوان او بارها تجدید چاپ شده و ابیاتش ضربالمثل عام و خاص گشته است.
