در شانزدهم مرداد سال 1358 (سیزدهم رمضان 1399)، کمتر از یک سال پس از پیروزی انقلاب اسلامی، امام خمینی (ره) در پیامی سرنوشت ساز، آخرین جمعه ماه مبارک رمضان را به عنوان «روز جهانی قدس» نامگذاری کردند. این اقدام در واکنش به حملات وحشیانه رژیم صهیونیستی به جنوب لبنان و برای حمایت از ملت فلسطین انجام شد. امام از عموم مسلمانان جهان خواستند تا در این روز همبستگی خود را برای حمایت از حقوق قانونی مردم مسلمان فلسطین اعلام نمایند.
انتخاب آخرین جمعه ماه رمضان نشان از درایت الهی امام خمینی داشت. ماه رمضان ماه میهمانی خدا و تلطیف قلوب است. مومنان پس از یک ماه عبادت و شب زنده داری، آمادگی روحی بالایی برای ظلم ستیزی پیدا می کنند. روز قدس نماد این حقیقت است که اسلام ناب محمدی (ص)، دینی نیست که در کنج مساجد محبوس شود، بلکه دینی است که در برابر ظالمان فریاد می کشد و از مظلوم دفاع می کند.
امام خمینی (ره) در تبیین جایگاه این روز فرمودند: «روز قدس یک روز جهانی است. روزی نیست که فقط اختصاص به قدس داشته باشد. روز مقابله مستضعفین با مستکبرین است.» این جمله افق دید انقلاب اسلامی را نشان می دهد که هدفش نه تنها آزادی فلسطین، بلکه رهایی تمام مظلومان جهان از چنگال استکبار جهانی به سرکردگی آمریکاست.
پیش از انقلاب اسلامی، حمایت از فلسطین عمدتاً رنگ و بوی ناسیونالیسم عربی یا چپ گرایانه داشت که همگی با شکست مواجه شدند. اما روز قدس با تکیه بر ظرفیت عظیم اسلام و ایمان مردم، مسئله فلسطین را «اسلامی» کرد. این تغییر رویکرد باعث شد تا مقاومت اسلامی شکل بگیرد و رژیم صهیونیستی را در موضع ضعف و انفعال قرار دهد.
امروزه روز قدس تنها در ایران برگزار نمی شود، بلکه در بیش از 80 کشور جهان، از کشورهای اسلامی تا قلب اروپا و آمریکا، راهپیمایی ها و تجمعات ضد صهیونیستی برگزار می گردد. این روز به کابوسی برای ماشین تبلیغاتی صهیونیسم تبدیل شده و اجازه نمی دهد نسل های جدید جنایات این رژیم را فراموش کنند.
