در تاریخ 17 دی ماه 1356، روزنامه اطلاعات مقاله ای را با عنوان «ایران و استعمار سرخ و سیاه» منتشر کرد. نویسنده با نام مستعار احمد رشیدی مطلق، در این یادداشت با لحنی بی ادبانه و پر از تهمت، قیام 15 خرداد را توطئه استعمار خواند و به ساحت مقدس امام خمینی (ره) جسارت کرد. این اقدام به دستور مستقیم دربار و برای سنجش واکنش جامعه انجام شد.
هدف اصلی رژیم پهلوی از انتشار این مقاله، تخریب شخصیت کاریزماتیک امام خمینی و ایجاد تفرقه بین مردم و روحانیت بود. آنها میخواستند با برچسب زدن وابستگی خارجی به نهضت اسلامی، مشروعیت آن را زیر سوال ببرند. همچنین شاه قصد داشت فضای باز سیاسی ادعایی خود را با حمله به مخالفان مذهبی مدیریت کند.
جامعه ایران که سالها تحت خفقان و ظلم بود، با دیدن این توهین آشکار به مرجع تقلید محبوب خود، منفجر شد. این مقاله مانند کبریتی بود که به انبار باروت خشم مردم پرتاب شد. مردم دریافتند که رژیم نه تنها اصلاح پذیر نیست بلکه کمر به نابودی ریشه های مذهبی بسته است.
بلافاصله پس از انتشار روزنامه، مراجع تقلید در قم دروس خود را تعطیل کردند و با صدور بیانیه و سخنرانی، این اقدام هتاکانه را محکوم نمودند. این همبستگی و سرعت عمل علما، به مردم اطمینان داد که باید برای دفاع از اسلام وارد صحنه شوند.
این اقدام لکه ننگی بر پیشانی روزنامه اطلاعات در دوران پهلوی شد. اگرچه نویسنده واقعی مقاله (احتمالاً داریوش همایون یا فرهاد نیکوخواه) سعی در پنهان کردن هویت خود داشت، اما خشم ملت دامن کل رژیم را گرفت. این مقاله نه تنها امام را تضعیف نکرد، بلکه نام ایشان را دوباره در سراسر کشور بر سر زبان ها انداخت.
