در عصر ارتباطات سریع، ارسال پیامهای صوتی (Voice Message) طولانی به یکی از چالشهای روابط دوستانه و کاری تبدیل شده است. روز جهانی رادیو فرصت مناسبی است تا با زبانی طنز و شوخی، به دوستانی که عادت دارند به جای تایپ کردن، سخنرانیهای طولانی ضبط کنند، تذکر بدهیم. این شوخیها هم خندهدارند و هم فرهنگسازی میکنند.
امروزه هر کسی با داشتن یک گوشی هوشمند، رسانه و رادیوی شخصی خود را دارد. برخی افراد چنان با مهارت و البته طولانی صحبت میکنند که گویی در حال اجرای یک برنامه زنده رادیویی هستند. تشبیه این افراد به «رادیو» در روز ۲۴ بهمن، یک شوخی هوشمندانه و بامزه است.
یکی از ابزارهای نجاتبخش در برابر ویسهای طولانی، قابلیت افزایش سرعت پخش است. شوخی با این قابلیت و اینکه چطور صدای دوستانمان را شبیه شخصیتهای کارتونی میکند، از سوژههای محبوب طنز در شبکههای اجتماعی است که در این روز میتوان به آن پرداخت.
هرچند شوخی میکنیم، اما ارسال ویس طولانی بدون اجازه طرف مقابل، گاهی خارج از آداب معاشرت دیجیتال است. پیامهای طنزآمیز روز رادیو میتوانند تلنگری باشند که یادآوری کنند: «خلاصه و مفید بگویید، اینجا رادیو نیست!»
استفاده از طنز برای بیان دغدغههای روزمره، باعث صمیمیت بیشتر میشود. وقتی به دوستی میگویید «روز رادیو مبارک آقای گوینده!»، او هم میخندد و هم متوجه میشود که شاید باید کمی کوتاهتر صحبت کند. این یعنی انتقاد سازنده در لفافه شوخی.
