ایران همواره سرزمینی امن برای پیروان ادیان مختلف بوده است. از دوران باستان تا به امروز مسیحیان یهودیان و زرتشتیان در کنار مسلمانان با صلح و احترام متقابل زندگی کرده اند. عید مبعث به عنوان یکی از بزرگترین اعیاد ملی و مذهبی ایران فرصتی است تا این پیوند دیرینه بازخوانی شود و بر اشتراکات فرهنگی و دینی تاکید گردد.
در باور مسلمانان ایمان بدون پذیرش نبوت حضرت موسی (ع) و حضرت عیسی (ع) کامل نیست. قرآن کریم با عظمت از این پیامبران یاد میکند. تبریک مبعث به پیروان این پیامبران در واقع تایید و تکریم بنیان گذاران ادیان الهی است و نشان میدهد که اسلام دین انحصارطلب نیست بلکه دین تصدیق کننده و تکمیل کننده است.
هموطنان مسیحی و کلیمی همواره در غم و شادی ملت ایران شریک بوده اند. تقدیم شهدای گرانقدر در دفاع مقدس گواهی بر این مدعاست. تبریک اعیاد اسلامی به آنان و متقابلا تبریک اعیاد آنان توسط مسلمانان نشانه ای از بلوغ فرهنگی و همبستگی ملی است که فراتر از تفاوت های عقیدتی همه را زیر چتر ایران گرد هم می آورد.
مبعث تنها آغاز یک دین جدید نبود بلکه احیای سنت های فراموش شده انبیای پیشین بود. پیامبر اسلام (ص) آمدند تا غبار تحریف را از چهره دین بزدانید. بنابراین مبعث جشنی برای بازگشت به حقیقت نابی است که موسی و عیسی نیز برای آن تلاش کردند: پرستش خدای یگانه و خدمت به خلق.
اسلام دستورات دقیقی برای تعامل نیکو با اهل کتاب دارد. رعایت عدالت وفای به عهد و نیکی به همسایگان غیرمسلمان از تاکیدات موکد پیامبر است. ارسال پیام تبریک و هدیه در مناسبت ها یکی از مصادیق «بر و نیکی» است که قرآن کریم بدان سفارش کرده است.
