بچهها، کلمه «باقر» یعنی کسی که میشکافد و باز میکند. امام پنجم ما آنقدر دانا بودند و به سوالات سخت جواب میدادند که به ایشان باقرالعلوم، یعنی «شکافنده دانشها» میگفتند. ایشان مسائل سخت علمی را برای مردم مثل باز کردن یک دانه، باز و روشن میکردند.
شاید براتون جالب باشه که امام باقر (ع) همسن شما بودند که به سفر کربلا رفتند. ایشان همه اتفاقات را دیدند و همیشه برای مردم تعریف میکردند تا یاد امام حسین (ع) فراموش نشود. ایشان قوی و صبور بودند.
یکی از قشنگترین داستانها، داستان جابر است. جابر پیرمردی بود که پیامبر را دیده بود. پیامبر به او گفته بود: «جابر، تو زنده میمانی و فرزندم محمد را که همنام من است میبینی. سلام مرا به او برسان.» وقتی جابر امام باقر را در کودکی دید، خیلی خوشحال شد و سلام پیامبر را رساند.
امام باقر (ع) اولین کسی بودند که یک مدرسه بزرگ اسلامی (حوزه علمیه) درست کردند. ایشان شاگردان زیادی تربیت کردند که هر کدام دانشمندان بزرگی شدند. پس اگر میخواهید پیرو امام باقر باشید، باید خوب درس بخوانید.
امام باقر (ع) خیلی بخشنده بودند. ایشان همیشه لباسهای تمیز میپوشیدند و عطر میزدند و به فقرا کمک میکردند. ایشان حتی به حیوانات هم غذا میدادند و مهربان بودند.
