روزهای پایانی ماه شعبان المعظم حال و هوای عجیبی دارد. مؤمنین در این لحظات، ضمن وداع با ماه پیامبر (ص)، خود را برای ورود به ضیافتالله الاعظم آماده میکنند. این گذار معنوی، از ماهی که ماه رسول خداست به ماهی که ماه خداست، فرصتی طلایی برای محاسبه نفس و استغفار است تا با روحی سبکبال بر سفره کرامت الهی بنشینیم.
در عصر ارتباطات، استفاده از استتوسهای واتساپ و استوریهای اینستاگرام یکی از مؤثرترین روشها برای یادآوری مناسبتهای مذهبی و ترویج فرهنگ دینی است. یک جمله کوتاه یا یک بیت شعر درباره آمدن ماه رمضان میتواند تلنگری باشد برای دلی که غافل شده و یا ایجاد شوقی کند برای کسی که منتظر است. این پیامها فضای مجازی را نیز عطرآگین به یاد خدا میکنند.
روز آخر شعبان بسیار با اهمیت است. در روایات سفارش شده است که اگر کسی کل ماه را روزه نگرفته، لااقل این روز آخر را روزه بگیرد تا به ماه رمضان متصل شود. همچنین خواندن دعای ویژه روز آخر شعبان و استغفار فراوان (ذکر اللهم ان لم تکن غفرت لنا...) برای پاک شدن از گناهان قبل از ورود به ماه مبارک بسیار تأکید شده است.
متنهای مربوط به این مناسبت معمولاً حول محورهایی همچون اشتیاق برای سحر و افطار، دلتنگی برای نوای ربنا، امید به بخشش گناهان، و آمادگی برای بندگی خالصانه میچرخند. استفاده از تعابیر ادبی و عاطفی در این متون، به انتقال حس معنوی و ایجاد شور و شعف در مخاطب کمک شایانی میکند.
شاید برای برخی عجیب باشد که چرا برای آمدن ماهی که در آن گرسنگی و تشنگی است تبریک میگویند. اما در نگاه اسلامی، رمضان ماه ضیافت و مهمانی است و رنج روزه در برابر لذت قرب الهی و پاداشهای بیکران آن ناچیز است. تبریک گفتن در واقع تبریک برای توفیق حضور در این مهمانی ویژه و فرصت طلایی برای رشد و کمال انسان است.
