سفره شب یلدا که به آن «سفره شب چله» نیز میگویند، نمادی از برکت، تندرستی و شادمانی است. گستردن این سفره نشاندهنده سپاسگزاری از نعمتهای خداوند و گرد هم آمدن خانواده است. رنگ غالب این سفره «سرخ» است که نماد خورشید و گرماست. اقلامی مانند انار، هندوانه، آجیل و شیرینی هر کدام معنای خاصی دارند؛ انار نماد زایش و شادی، هندوانه نماد گرمای تابستان و آجیل نماد برکت و روزی است.
آجیل شب یلدا که معمولاً شامل پسته، بادام، گردو، فندق، توت خشک و انجیر است، جایگاه ویژهای در سفره دارد. برای تزیین آجیل میتوان از روشهای خلاقانهای استفاده کرد. چیدن آجیلها به تفکیک رنگ در ظرفهای شیشهای لایهلایه، یا طراحی طرحهای اسلیمی و گل با مغزها روی سینیهای مسطح، جلوه زیبایی به سفره میدهد. استفاده از تور و روبان برای بستهبندیهای کوچک آجیل نیز ایدهای مناسب برای هدیه دادن است.
هنر میوهآرایی در شب یلدا اوج میگیرد. حکاکی روی هندوانه به شکل گلهای رز، سبد میوه، یا طرحهای هندسی، مرکز توجه سفره است. همچنین تزیین کدو حلوایی پخته یا خام، انار دانهشده با گلپر در ظرفهای زیبا و سیخهای میوهای رنگارنگ، اشتهای مهمانان را برمیانگیزد. نکته مهم در میوهآرایی، استفاده از میوههای تازه و سفت و ابزارهای تیز و مناسب است.
تلفیق سنت و مدرنیته میتواند سفره یلدای منحصر به فردی خلق کند. استفاده از ظروف مسی، سفالی و رومیزیهای ترمه یا قلمکار، اصالت ایرانی را حفظ میکند. در مقابل، استفاده از شمعهای معطر، ظروف چوبی روستیک و گلآراییهای مدرن، حال و هوایی امروزی به آن میبخشد. مهمترین اصل، ایجاد هماهنگی و تعادل بین این عناصر است تا فضایی گرم و دلنشین ایجاد شود.
حضور گلهای طبیعی مانند نرگس، مریم یا رز قرمز، علاوه بر زیبایی بصری، عطر دلانگیزی به فضای یلدا میبخشد. استفاده از برگهای سبز کاج و میوههای کاج نیز تم زمستانی سفره را تقویت میکند. نورپردازی با شمعهای وارمر، فانوسهای قدیمی یا ریسههای نوری ظریف، سایهروشنهای زیبایی ایجاد کرده و حس گرما و صمیمیت شبنشینی را دوچندان میکند.
