سازمانهای مردمنهاد (NGO) به عنوان رکن سوم توسعه در کنار دولت و بخش خصوصی شناخته میشوند. اعضای این سازمانها با فعالیت در حوزههای تخصصی مانند آموزش بهداشت محیط زیست و حقوق شهروندی نقش کاتالیزور را در توسعه پایدار ایفا میکنند. بدون حضور فعال سمنها دستیابی به اهداف توسعه اجتماعی تقریبا غیرممکن است.
یکی از دستاوردهای مهم فعالیت در سمنها ترویج فرهنگ کار گروهی و خرد جمعی در ایران است. اعضای سمنها میآموزند که چگونه با وجود اختلاف سلیقهها برای یک هدف مشترک و والاتر همکاری کنند. این تمرین دموکراسی و مدارا ارزشی فراتر از خدمات مستقیم آنها دارد.
اعضای سمنها با رعایت اصول شفافیت مالی و عملکردی اعتماد عمومی را جلب میکنند. این اعتماد بزرگترین سرمایه اجتماعی یک کشور است. تقدیر از این اعضا در واقع تقدیر از صداقت و امانتداری است.
رویکرد مدرن سمنها عبور از خیریه صرف و حرکت به سمت توانمندسازی است. اعضای متخصص سمنها با آموزش مهارت و ایجاد اشتغال سعی میکنند ماهیگیری را به مددجویان یاد دهند. این تغییر نگرش مدیون دانش و تلاش اعضای فرهیخته این سازمانهاست.
فعالیت در سمنها با چالشهایی نظیر کمبود بودجه بروکراسی اداری و گاهی نگاههای امنیتی روبروست. اما اعضای متعهد با صبوری و پایداری بر این موانع غلبه میکنند تا چراغ خدمت خاموش نشود.
