داشتن شناخت کافی از مسیر پیادهروی نجف به کربلا و استفاده از نقشهها و اینفوگرافیکهای راهنما، به زائران کمک میکند تا سفر خود را هوشمندانه مدیریت کنند. این مسیر که «طریق یاحسین» نامیده میشود، با ستونهای شمارهگذاری شده (عمود) مشخص شده است که بهترین ابزار برای تخمین مسافت و موقعیتیابی است. دانستن محل دقیق استراحتگاهها، مراکز درمانی و سرویسهای بهداشتی، از سردرگمی و اتلاف وقت زائران جلوگیری میکند.
کلید اصلی مسیریابی در پیادهروی اربعین، عمودها هستند. فاصله نجف تا کربلا حدود ۸۰ کیلومتر است و ۱۴۵۲ عمود در این مسیر وجود دارد. فاصله هر عمود حدود ۵۰ متر است. زائران میتوانند با محاسبه تعداد عمودهایی که در ساعت طی میکنند، سرعت خود را تنظیم کرده و برای زمان رسیدن به کربلا برنامهریزی کنند. این سیستم شمارهگذاری ساده اما کارآمد، گم شدن در مسیر را تقریباً غیرممکن میکند.
توزیع انرژی در طول مسیر ۸۰ کیلومتری حیاتی است. اینفوگرافیکهای مسیر معمولاً مکانهای مناسب برای استراحتهای کوتاه و خواب شبانه را نشان میدهند. موکبهای بزرگ که ظرفیت اسکان هزاران نفر را دارند، معمولاً در فواصل مشخصی قرار گرفتهاند. شناسایی این نقاط قبل از سفر به زائران کمک میکند تا نگران جای خواب نباشند و بتوانند بهترین مکانها را برای تجدید قوا انتخاب کنند.
در طول مسیر پیادهروی، امکانات متنوعی برای رفاه حال زائران فراهم شده است. از مراکز درمانی و هلال احمر گرفته تا پستهای مخابراتی و اینترنت. دانستن موقعیت مکانی این امکانات از روی نقشه، به ویژه در شرایط اضطراری، بسیار ارزشمند است. همچنین محلهای گمشدگان که در عمودهای خاصی مستقر هستند، باید توسط همه اعضای گروه یا خانواده شناسایی شوند.
علاوه بر مسیر اصلی (جاده نجف-کربلا)، مسیرهای دیگری مانند طریقالعلما (مسیر شط فرات) نیز وجود دارد. اینفوگرافیکها معمولاً تفاوتهای این مسیرها را از نظر مسافت، امکانات و نوع مسیر (خاکی یا آسفالت) مقایسه میکنند. مسیر اصلی به دلیل تراکم بالای موکبها و امکانات رفاهی، برای اولین بار و برای خانوادهها توصیهشدهترین مسیر است، در حالی که مسیرهای فرعی فضایی متفاوت و بکرتر دارند.
