متن ادبی درباره گنجشک‌ها و صدای صبح (نوستالژی) 1404

صبح با سمفونی گنجشک‌ها آغاز می‌شود، نه با زنگ ساعت. این یعنی زندگی هنوز جریان دارد.

صدای جیک‌جیک مستانه گنجشک‌ها، تنها موسیقی زنده‌ای است که بلیت نمی‌خواهد.

گنجشک‌ها، این ساکنان کوچک و بی‌آزار شهر، همسایه‌های دیوار به دیوار تنهایی ما هستند.

هنوز هم وقتی صدای گنجشک می‌آید، یاد حیاط آب‌و‌جارو شده خانه مادربزرگ می‌افتم.

کوچک‌اند، اما صدایشان آنقدر بزرگ است که خواب را از چشمان شهر می‌گیرد.

گنجشک‌ها قناعت را خوب بلدند؛ به یک خرده نان راضی‌اند و آواز شکر می‌خوانند.

در هیاهوی بوق و آهن، صدای گنجشک غنیمتی است که باید قاب گرفت.

خدا گنجشک را آفرید تا درخت‌های سیمانی شهر، احساس تنهایی نکنند.

بیدار شو، گنجشک‌ها خیلی وقت است که حمد و ثنای صبحگاهی را شروع کرده‌اند.

شاید گنجشک‌ها پیامبران کوچک امید باشند که هر صبح خبر از طلوع خورشید می‌دهند.

آن‌ها پرندگان خاکی‌رنگی هستند که خاکستریِ شهر را رنگ می‌پاشند.

بال‌های کوچکشان، بار سنگین آسمان را چه ماهرانه بر دوش می‌کشد.

گنجشک، نقطه پرگار صبح است؛ همه چیز دورِ آواز او می‌چرخد.

نه مثل قناری در قفس زیباست، نه مثل عقاب در اوج مغرور؛ گنجشک خودِ زندگی است، رها و ساده.

روی سیم‌های برق، نت‌های موسیقی نشسته‌اند؛ گنجشک‌ها را می‌گویم.

صدایشان ترجمه صوتی نور است که بر پنجره اتاق می‌پاشد.

جثه‌اش کوچک است اما دلش به وسعت تمام آسمان آبی است.

گنجشک اشی مشی، قصه کودکی ماست که هنوز روی بام خانه‌ها زنده است.

پرواز گروهی گنجشک‌ها از روی درخت کاج، رقص هماهنگ ذرات حیات است.

آواز گنجشک، زبان مشترک تمام صبح‌های جهان است.

یادش بخیر حوض آبی و گنجشک‌هایی که نترسیده لب حوض آب می‌خوردند.

هنوز هم صدای گنجشک مرا می‌برد به روزهای تعطیل و بوی نان تازه.

خانه‌های آپارتمانی بلند شدند، اما گنجشک‌ها وفادار ماندند و نرفتند.

کاش دلمان مثل دل گنجشک بود؛ زود می‌رنجید، زود می‌پرید، زود برمی‌گشت.

گنجشک‌ها شاهدان خاموش بازی‌های کودکی ما در کوچه پس کوچه‌ها بودند.

صدایشان بوی امنیت می‌دهد، بوی روزهای بی‌دغدغه.

هر جا صدای گنجشک هست، یعنی هنوز امید به زندگی هست.

آن‌ها میراث‌داران طبیعت در جنگل آهن و سنگ هستند.

گنجشک‌ها به ما یاد می‌دهند که برای شاد بودن نیاز به قفس طلا نیست.

صبح بدون صدای گنجشک، صبح نیست؛ فقط ادامه شب است.

خدایا شکرت که هنوز در این شهر دودزده، صدای تسبیح گنجشک‌ها شنیده می‌شود.

نگاه به گنجشک‌ها، درس توکل است؛ روزی‌شان هر صبح می‌رسد، بی‌آنکه انبار کنند.

آفریدگار گنجشک و عقاب یکی است؛ هر دو نشانه قدرت او هستند.

سبحان الله از این همه شور و زندگی در جثه‌ای به این کوچکی.

صدایشان ذکر است، اگر گوش دل بسپاری.

گنجشک‌ها نماز صبح طبیعت را اقامه می‌کنند.

خداوند روزی‌رسان است، این را گنجشک‌ها هر صبح فریاد می‌زنند.

بیایید مثل گنجشک‌ها، هر صبح را با شکرگزاری آغاز کنیم.

طبیعت، کتاب خداست و گنجشک‌ها کلمات ریز و پرمحتوای آن.

در پناه خدا باشید ای موجودات کوچک و دوست‌داشتنی.