حضرت علی اکبر (ع)، فرزند ارشد امام حسین (ع) و مادرشان حضرت لیلا (س) است. ایشان در ۱۱ شعبان سال ۳۳ هجری قمری در مدینه متولد شدند. حضرت علی اکبر (ع) جوانی خوشسیما، دلاور و با کمالات اخلاقی والا بودند که به گواهی امام حسین (ع)، از نظر خلقت، اخلاق و گفتار، شبیهترین مردم به پیامبر اکرم (ص) بودند.
در تقویم رسمی جمهوری اسلامی ایران، سالروز ولادت حضرت علی اکبر (ع) به عنوان «روز جوان» نامگذاری شده است. دلیل این نامگذاری، معرفی الگویی کامل و شایسته برای نسل جوان است. حضرت علی اکبر (ع) در اوج جوانی، نماد بصیرت، ولایتمداری، شجاعت، ادب و ایثار بودند و نشان دادند که جوانی تنها دورهای برای خوشگذرانی نیست، بلکه فرصتی برای تعالی روح و نقشآفرینی در تاریخ است.
حضرت علی اکبر (ع) تربیتیافته مکتب امامت بود. ادب ایشان در برابر پدر بزرگوارشان زبانزد بود. شجاعت ایشان یادآور دلاوریهای جدشان امیرالمؤمنین (ع) بود. ایمان راسخ ایشان چنان بود که در مسیر کربلا وقتی پدر خبر شهادت کاروان را دادند، فرمودند: «ای پدر، آیا ما بر حق نیستیم؟» و وقتی پاسخ مثبت شنیدند، فرمودند: «پس از مرگ باکی نداریم». این نشان از اوج یقین یک جوان مومن است.
حضرت علی اکبر (ع) نخستین نفر از بنیهاشم بود که در روز عاشورا از پدر اجازه میدان گرفت و به شهادت رسید. رزم نمایان ایشان و رجزهای حماسیشان لرزه بر اندام سپاه دشمن انداخت. شهادت ایشان بر امام حسین (ع) بسیار گران آمد، به طوری که در کنار پیکر ایشان فرمودند: «پس از تو اف بر این دنیا باد».
جوانان امروز با تأسی به حضرت علی اکبر (ع) میتوانند مسیر سعادت را بپیمایند. احترام به والدین، تلاش برای کسب علم و معرفت، حضور در عرصههای اجتماعی و سیاسی با بصیرت، و پاکدامنی و حیا از جمله درسهایی است که میتوان از زندگی کوتاه اما پربار این حضرت آموخت.
