در دین اسلام، حضرت عیسی (ع) جایگاهی بسیار والایی دارد و به عنوان یکی از پنج پیامبر اولوالعزم شناخته میشود. قرآن کریم بارها از ایشان با القابی همچون «روحالله» و «کلمهالله» یاد کرده است. داستان تولد معجزهآسای ایشان از حضرت مریم (س) بدون داشتن پدر، در سوره مریم با زیبایی تمام بیان شده است. مسلمانان معتقدند که عیسی (ع) به صلیب کشیده نشد، بلکه به آسمان عروج کرد و در آخرالزمان برای یاری حضرت مهدی (عج) بازخواهد گشت.
حضرت عیسی (ع) پیامآور محبت، گذشت و پرهیز از خشونت بود. ایشان همواره بر کمک به فقرا، شفای بیماران و دوری از ریاکاری تاکید داشتند. زهد و سادهزیستی حضرت مسیح، الگویی برای تمام انسانهای آزاده است. ایشان مادیگرایی افراطی را نکوهش میکردند و مردم را به سوی ملکوت آسمانها فرا میخواندند.
میلاد حضرت مسیح فرصتی برای یادآوری پیوندهای عمیق میان اسلام و مسیحیت است. هر دو دین بر توحید، نبوت، معاد و ارزشهای اخلاقی تاکید دارند. احترام متقابل پیروان این دو دین بزرگ الهی، میتواند زمینه ساز صلح و همزیستی مسالمتآمیز در جهان باشد. در ایران، هموطنان مسیحی در کنار مسلمانان با صلح و دوستی زندگی میکنند و در اعیاد یکدیگر شریک هستند.
یکی از معجزات بزرگ حضرت عیسی (ع) که در قرآن نیز به آن اشاره شده، سخن گفتن در نوزادی برای دفاع از پاکدامنی مادرش، حضرت مریم (س) است. ایشان در گهواره فرمودند: «من بنده خدایم؛ او کتاب (آسمانی) به من داده و مرا پیامبر قرار داده است.» این واقعه نشاندهنده قدرت لایزال الهی و مقام والای این پیامبر است.
تولد حضرت عیسی (ع) در سختترین شرایط و در میان قومی بهانهجو، نمادی از جوانه زدن امید در دل ناامیدی است. پیام میلاد مسیح این است که حتی در تاریکترین شبهای زمستان تاریخ، خداوند نور هدایت خود را میفرستد و هیچگاه بندگانش را تنها نمیگذارد.
