جایگاه انفاق و بخشش در سیره حضرت خدیجه کبری (س) 1404

حضرت خدیجه (س) مصداق بارز آیه (و مما رزقناهم ینفقون) بود؛ او نه بخشی، بلکه تمام اموالش را انفاق کرد.

بخشش خدیجه (س) سرمایه گذاری برای ابدیت بود، نه هزینه کردن بی بازگشت.

ایشان اولین حامی مالی اسلام بود که ثروتش را بدون هیچ چشم داشتی در اختیار رسول خدا گذاشت.

انفاق خدیجه (س) انفاقی آگاهانه و هدفمند برای ریشه کن کردن فقر و کفر بود.

او به ما آموخت که ثروت واقعی، آن چیزی است که در راه خدا بخشیده شود.

سخاوت خدیجه کبری چنان بود که خانه اش پناهگاه یتیمان و مسکینان مکه بود.

ایشان در راه خدا از فرش به خاک رسید و این اوج ایثار یک انسان است.

حضرت خدیجه (س) با انفاقش، مسیر گسترش اسلام را هموار کرد و موانع مالی را برداشت.

بخشش او معامله با خدا بود و خدا نیز در عوض، کوثر (حضرت زهرا) را به او بخشید.

انفاق خدیجه (س) فقط مالی نبود، او جان و آبروی خود را نیز برای اسلام خرج کرد.

سفره حضرت خدیجه همیشه برای فقرا پهن بود و کسی گرسنه از در خانه اش نمی رفت.

ایشان بانی بسیاری از ازدواج های جوانان تهیدست مکه بود.

رسیدگی به وضعیت بردگان و خرید و آزادسازی آن ها، بخشی از انفاق مستمر ایشان بود.

حمایت از تازه مسلمانانی که توسط خانواده هایشان طرد و تحریم می شدند.

تامین هزینه زندگی خانواده های شهدای صدر اسلام (مانند خانواده یاسر و سمیه).

حضرت خدیجه (س) تمام دارایی اش را به پیامبر هبه کرد و فرمود: من و مالم همه فدای تو.

در هنگام وفات، چیزی از مال دنیا نداشت و در کفنی که از بهشت آمده بود دفن شد.

ایشان هرگز بابت انفاق هایش بر کسی منت نگذاشت و آن را وظیفه خود می دانست.

انفاق او خالصانه و پنهانی بود، مگر جایی که باید شعائر دین تعظیم می شد.

ایشان الگوی (ایثار) است، یعنی ترجیح دادن دیگران بر خود در حالی که خود محتاج است.

پیامبر (ص): هیچ ثروتی مانند ثروت خدیجه برای من سودمند نبود.

خداوند به خاطر انفاق های خالصانه خدیجه، بارها به او سلام رساند.

نام خدیجه در آسمان ها مشهورتر از زمین است، به واسطه قلب بزرگ و دست بخشنده اش.

امام صادق (ع): خدیجه (س) و ابوطالب (ع) دو یاور راستین پیامبر بودند که با جان و مال او را یاری کردند.

مقام خدیجه (س) در بهشت در قصری از زبرجد است که رنج و خستگی در آن نیست.

پول و ثروت باید در خدمت ارزش ها باشد، نه اینکه ارزش ها فدای پول شوند.

زن می تواند با مال خود، بزرگترین پشتیبان ولایت و دین باشد.

انفاق، برکت زندگی را زیاد می کند و نام نیک را جاودانه می سازد.

بخشیدن مال سخت است، اما بخشیدن تمام مال، کار اولیای خاص خداست.

خدیجه (س) به ما یاد داد که برای خدا باید بهترین چیزها را داد، نه چیزهای مازاد را.