در فرهنگ شیعه، امام زمان (عج) به عنوان امام زنده و حاضر (هرچند غایب از نظر)، صاحب اصلی عزای اهل بیت محسوب میشوند. وقتی مصیبتی بر اهل بیت وارد میشود، ادب حکم میکند که شیعیان ابتدا به محضر ایشان به عنوان ولیدم و صاحبعزا تسلیت بگویند. این کار نوعی تجدید بیعت و اعلام پیوند عاطفی با امام حیّ است.
شهادت امام حسن عسکری (ع) نقطه عطفی در تاریخ تشیع است، زیرا پایان دوره حضور ظاهری ائمه و آغاز دوره غیبت (ابتدا صغری و سپس کبری) حضرت مهدی (عج) است. این روز، روزی دووجهی است؛ از یک سو غم از دست دادن پدری مهربان و امامی معصوم، و از سوی دیگر آغاز ولایت آخرین ذخیره الهی.
سامرا، خانه پدری امام زمان است. جایی که ایشان در آن متولد شدند و کودکی خود را در شرایط سخت حصر گذراندند. تصور حال و هوای امام زمان در هنگام زیارت قبر پدر در آن فضای امنیتی و غربت سامرا، دل هر شیعهای را به درد میآورد و انگیزه ارسال پیام تسلیت را بیشتر میکند.
عبارت «آجرک الله» یعنی «خداوند به شما اجر و پاداش دهد». گفتن این جمله به امام زمان، دعایی است برای صبر و سلامتی قلب ایشان در برابر مصائب تاریخ. این ذکر، شعار مشترک شیعیان در ایام شهادت ائمه اطهار (ع) است.
فرستادن پیامک تسلیت یا نوشتن استاتوس خطاب به امام زمان، شاید کار سادهای به نظر برسد، اما نشاندهنده «ذکر» و یاد امام در زندگی روزمره است. همین توجهات کوچک، زمینهساز آمادگی برای ظهور و تربیت جامعه مهدوی میشود.
