یادبود دکتر محمد مصدق و تلاش‌های تاریخی 1404

گرامیداشت نام دکتر محمد مصدق، سیاستمدار میهن‌دوستی که نام ایران را در جهان طنین‌انداز کرد.

دکتر مصدق نماد مبارزه حقوقی و سیاسی با استعمار در قرن بیستم بود. یادش گرامی.

تلاش‌های خستگی‌ناپذیر پیشوای نهضت ملی ایران برای احقاق حقوق ملت، فراموش‌ناشدنی است.

دفاعیات کوبنده دکتر مصدق در دادگاه لاهه و شورای امنیت، سندی زرین بر حقانیت ملت ایران است.

مصدق نشان داد که می‌توان با تکیه بر قانون و منطق، در برابر زورگویی ابرقدرت‌ها ایستاد.

یادبود مردی که گفت: «من ایرانی‌ام و جز ایران هیچ چیز برایم مهم نیست.»

تاریخ قضاوت خواهد کرد که چگونه پیرمردی بیمار، امپراتوری بریتانیا را به زانو درآورد.

اگرچه کودتا دولت او را ساقط کرد، اما اندیشه استقلال‌طلبی او در دل‌ها جوانه زد.

احترام به دکتر مصدق، احترام به تمام کسانی است که برای سربلندی این خاک رنج کشیدند.

نام مصدق با نفت و آزادی گره خورده است. سالروز افتخارآفرینی او گرامی باد.

آن پیر که در احمدآباد تنها ماند، فریاد بلند ملتی بود که آزادی می‌خواست.

مصدق، نامی است که هنوز هم پشت استعمارگران را می‌لرزاند. روحت شاد ای فرزند ایران.

تو را با نفت می‌شناسند، اما من تو را با قلبی می‌شناسم که برای ایران می‌تپید.

حصر خانگی توانست جسمت را محدود کند، اما فکرت مرزها را درنوردید.

سلام بر مصدق، سلام بر آزادی، و سلام بر استقلال.

در حافظه تاریخی ما، نام تو به عنوان وکیل مدافع ایران ثبت شده است.

تو ثابت کردی که قلم از شمشیر برنده‌تر است. یادبودت گرامی دکتر مصدق.

ایران، فرزندان دلسوز خود را فراموش نمی‌کند، حتی اگر سال‌ها بگذرد.

راه مصدق، راه عزت و عدم تعهد بود. راهی که هنوز ادامه دارد.

بزرگمرد تاریخ معاصر، آسوده بخواب که نفت ایران دیگر بوی بیگانه نمی‌دهد.

مصدق قهرمان ملی بود، اما اعتمادش به آمریکا درسی بزرگ برای آیندگان شد.

تجلیل از مصدق یعنی تجلیل از مبارزه، و نقد مصدق یعنی درس گرفتن از اعتماد به غرب.

بزرگترین اشتباه مصدق، جدا شدن از بدنه روحانیت و مردم بود که زمینه کودتا را فراهم کرد.

تاریخ مصدق به ما می‌آموزد که استکبار (چه انگلیس چه آمریکا) قابل اعتماد نیست.

ما مصدق را دوست داریم بخاطر خدمتش، و نقد می‌کنیم بخاطر غفلتش. این یعنی نگاه بصیرتی.

مصدق می‌خواست مستقل باشد، اما کودتای ۲۸ مرداد نشان داد استقلال بدون وحدت ملی شکننده است.

یاد مصدق را گرامی می‌داریم و از سرنوشت او عبرت می‌گیریم: تکیه بر داخل، نه خارج.