شوخی با شنبه و سحرخیزی در روز جهانی خواب 1404

روز جهانی خواب است، اما شنبه‌ها کلا «روز جهانی عذاب وجدان بیدار شدن» است.

فلسفه شنبه این است که به ما ثابت کند جاذبه تخت‌خواب از جاذبه زمین قوی‌تر است.

شنبه خر است، حتی اگر روز جهانی خواب باشد!

تنها روزی که آلارم گوشی حکم دشمن خونی را دارد، صبح شنبه است.

کاش می‌شد شنبه‌ها را فاکتور گرفت و مستقیم رفت سراغ پنج‌شنبه.

شنبه یعنی پایان تراژیک یک رابطه عاشقانه ۴۸ ساعته با بالش.

قانون نانوشته: صبح شنبه همیشه ۵ دقیقه بیشتر خوابیدن، ۵ ساعت می‌ارزد.

روز جهانی خواب باید تعطیل رسمی باشد، مخصوصا اگر شنبه باشد.

شنبه‌ها بدنم بیدار می‌شود، اما روحم تا ظهر دوشنبه هنوز زیر پتو است.

چرا شنبه‌ها اینقدر زود می‌آیند و دیر می‌روند؟

من: فقط ۵ دقیقه دیگه... آلارم: بلند شو دیرت شد! من: غلط کردم، ۲ دقیقه!

رابطه من و دکمه اسنوز (Snooze) یک رابطه سمی و وابسته است.

آلارم گوشی صبح شنبه صدای شیطان می‌دهد.

بهترین موسیقی جهان، صدای خاموش شدن آلارم در روز تعطیل است.

می‌خوام آلارم گوشیم رو بذارم روی صدای «عزیزم بیدار شو»، شاید با ملایمت بیدار شم، نه با سکته!

تنظیم ۱۰ تا آلارم پشت سر هم، نشانه بی‌اعتمادی به خود نیست، نشانه واقع‌بینی است.

صدای آلارم من جوریه که انگار بمب اتمی قراره منفجر بشه.

آلارم عزیز، من بیدارم، فقط دارم با پتو خداحافظی احساسی می‌کنم.

کاش آلارم‌ها شعور داشتند و می‌فهمیدند امروز چقدر خسته‌ام.

صبح شنبه باید با صدای شجریان شروع بشه، نه با صدای بوق کامیون آلارم.

خواب تنها هنری است که من در آن استاد تمام هستم، بدون نیاز به تمرین.

من تنبل نیستم، فقط در حالت ذخیره انرژی (Power Saving) هستم.

بهترین مکان دنیا جایی است که وای‌فای قطع باشد و پتو ضخیم.

بالش من مرا درک می‌کند، دنیا مرا قضاوت می‌کند.

می‌گویند سحرخیز باش تا کامروا شوی، ولی من خوابالو باشم و خوشحال، بهتر است.

خوابیدن تفریح مورد علاقه من است، حیف که نمیشه وقتی خوابیم ازش لذت ببریم.

من به عشق صبحانه بیدار نمی‌شوم، بیدار می‌شوم که ناهار را از دست ندهم.

روز جهانی خواب را باید خوابید، جشن گرفتن کار بیدارهاست.

تخت خواب من قلمرو پادشاهی من است و من پادشاهی خسته‌ام.

دوست دارم انقدر بخوابم که وقتی بیدار شدم بپرسم: الان چه سالیه؟

چشمام باز میشه ولی مغزم ارور ۴۰۴ میده.

هوا یه جوریه که بیدار شدن توهین به طبیعته.

پتو منو گروگان گرفته، نمیتونم بیام سر کار.

امروز حسش نیست، فردا هم بعید میدونم حسش باشه.

من به فتوسنتز با تشک نیاز دارم.

بیدار شدن سخته، ولی تظاهر به بیداری سخت‌تره.

فکر کنم من در زندگی قبلیم کوالا بودم.

من مشکلی با صبح ندارم، مشکلی با بیدار شدن در صبح دارم.

امروز روز جهانی خوابه، بیدار شدن نقض قوانین بین‌المللیه!

گرفتگی عضلات پلک دارم، نمیتونم بازشون کنم.