دلنوشته شب یلدا بدون مادر 1405

مادرم، یلدا بدون تو یعنی طولانی‌ترین تاریکی تاریخ. بی تو هیچ اناری سرخ نیست و هیچ لبخندی واقعی.

کجایی مادر؟ که ببینی سفره یلدایمان رنگ پریده است. تو نبض این خانه بودی و حالا خانه ایستاده است.

یلدا بهانه بود تا سرمان را روی دامنت بگذاریم. حالا که نیستی، یلدا فقط بهانه‌ای است برای دق کردن.

امشب همه از بلندی شب می‌گویند، اما کسی از عمق چاه تنهایی من بی تو خبر ندارد مادر.

هندوانه‌ها را بریدیم، اما دلمان خون است. مادر جان، یلدایت در بهشت خدا مبارک.

مادر، بی تو کرسی خانه گرم نیست. سردم است، از سرمای نبودنت یخ زده‌ام.

کاش می‌شد امشب خدا یک دقیقه دیدار تو را به من عیدی می‌داد. فقط یک دقیقه مادر.

چشم‌هایم را می‌بندم و تصور می‌کنم هنوز هستی. یلدا بی تو، شوخی تلخ روزگار است.

امشب حافظ را باز کردم، آمد: «یوسف گمگشته بازآید...» اما مادر، تو که دیگر برنمی‌گردی.

یلدا یعنی یک شب بیشتر بدون تو نفس کشیدن، و این دردناک‌ترین جشن دنیاست.

حسرت یعنی جای خالی مادر سر سفره یلدا که با هیچ چیز پر نمی‌شود.

دلم لک زده برای صدای خنده‌هایت وقتی فال حافظ می‌گرفتی. روحت شاد مادر عزیزم.

مادر، کاش بودی و دوباره با دستان مهربانت برایمان انار دانه می‌کردی.

یلدا آمد و تو نیستی. چقدر این جمله کوتاه، ویران‌کننده است.

سهم من از یلدا، بوسیدن عکس توست به جای دستانت. دلم برایت پر می‌کشد مادر.

خانه بی مادر، قبرستان خاطرات است. یلدا فقط این خاطرات را زنده‌تر می‌کند.

هر دانه انار، یادآور قطره قطره محبت‌های توست که دیگر ندارم.

مادرم، تو رفتی و برکت از سفره یلدا رفت. برگرد و نور را به خانه برگردان.

کاش می‌شد زمان را به عقب برگرداند، به یلدایی که تو بودی و خوشبختی بود.

بدون تو، یلدا فقط نام یک شب طولانی است، نه جشن و سرور.

تقدیم به مادری که یلدای وجودش، گرمابخش تمام زمستان‌های عمرم بود. دوستت دارم فرشته آسمانی.

مادر جان، عشق تو در دلم هرگز غروب نمی‌کند، حتی در طولانی‌ترین شب سال.

تو خورشید بودی و رفتی، حالا من مانده‌ام و شب‌های بی‌پایان. یلدایت مبارک عزیزترینم.

بهترین مادر دنیا، گرچه نیستی اما عطر حضورت هنوز در فضای خانه پیچیده است.

یلدای من تویی مادر، که حتی یاد و خاطره‌ات هم نورانی است.

قلبم امشب فقط برای تو می‌تپد. مادر، عشق ابدی من، یلدایت در ملکوت اعلی مبارک.

تار و پود وجودم از مهر تو بافته شده. در این شب عزیز، برایت آرامش ابدی آرزو می‌کنم.

مادرم، تو قصه‌گوی شب‌های بلند بچگی‌ام بودی. حالا قصه‌ی نبودنت را مرور می‌کنم.

عشق مادر و فرزند، مرگ نمی‌شناسد. تو زنده‌ای در تک تک ضربان‌های قلبم.

مادر، نامت مقدس است و یادت جاودانه. شب یلدا بهانه‌ای است تا بگویم چقدر عاشقت هستم.

تنهایی یعنی یلدا باشد، انار باشد، حافظ باشد، اما مادر نباشد.

امشب من و تنهایی و عکس مادر، سه هم‌نشین سفره یلدا هستیم.

یلدای تنهایی، طعم گس خرمالو می‌دهد؛ دهان را جمع می‌کند و دل را مچاله.

بی مادر، جمعمان جمع نیست. هرکداممان گوشه‌ای کز کرده‌ایم و به یاد توایم.

تنهایی‌ام را با هیچ کس قسمت نمی‌کنم، جز با یاد تو مادر.

سفره یلدا را چیده‌ام، اما برای چه کسی؟ وقتی مهمان اصلی رفته است.

امشب فهمیدم که یلدا بدون مادر، فقط طولانی شدن رنج تنهایی است.

در هیاهوی تبریک‌های یلدا، من در سکوتِ نبودنت غرق شده‌ام.

مادر، این اولین/چندمین یلداست که تنهایم گذاشتی. چطور دلت آمد؟

خداحافظی تو، آغاز تنهایی ابدی من بود. یلدا فقط نمک روی زخم است.

امشب برای شادی روح مادر عزیزم، سوره الرحمن می‌خوانم که عروس قرآن است.

خیرات امشب، نثار روح مادری که خود مظهر خیر و برکت بود.

اللهم اغفر لامی. خدایا مادرم را در این شب عزیز با حضرت زهرا (س) محشور کن.

شمع‌های یلدا را به یاد روشنایی‌بخشی مادر روشن می‌کنم. نورت همیشه تابان مادر.

امشب ثواب فال حافظم را به روح مادرم هدیه می‌کنم.

مادر، دستم از دامانت کوتاه است اما دعایم تا آسمان می‌رسد. روحت شاد.

به حرمت این شب عزیز، خدایا مادرم را در آغوش رحمتت بگیر.

زیارت عاشورا می‌خوانم به نیت مادری که عشق حسین (ع) را به من آموخت.

یا فاطمه زهرا، مادرم را در شب یلدا مهمان سفره کرامتت کن.

قرآن سر سفره یلدا، یادگار مادری است که تمام عمر با قرآن مانوس بود.