پایان ماه محرم برای عاشقان اهل بیت (ع) لحظه ای پر از دلتنگی است. مومنان پس از یک ماه عزاداری و کسب فیض معنوی با این ماه وداع میکنند اما این خداحافظی به معنای پایان راه نیست. بلکه آغازی است برای ماه صفر که ماه تداوم نهضت عاشورا از طریق خطبه های حضرت زینب (س) و امام سجاد (ع) است.
حلول ماه صفر یادآور آغاز سخت ترین روزهای اسارت خاندان پیامبر (ص) است. اگر محرم ماه شهادت و خون بود صفر ماه پیام رسانی و افشاگری علیه ظلم یزید است. عزاداران حسینی با حفظ پیراهن سیاه و ادامه مجالس روضه نشان میدهند که شور حسینی در دلهایشان همیشگی است.
بزرگترین چالش پس از پایان محرم حفظ حال و هوای معنوی و تغییرات مثبتی است که در رفتار انسان ایجاد شده است. وداع با محرم باید همراه با عهد و پیمان برای ادامه راه اباعبدالله الحسین (ع) در تمام سال باشد. ماه صفر فرصتی برای تثبیت این ارزش هاست.
در روزهای پایانی ماه محرم توصیه شده است که انسان مروری بر اعمال خود داشته باشد و از خداوند بخواهد که عزاداری هایش را قبول کند. همچنین استغفار برای کوتاهی های احتمالی در حق این ماه عزیز و آمادگی برای ورود به ماه صفر از آداب این ایام است.
عبارت محرم و صفر در فرهنگ شیعی همواره کنار هم می آیند. همانطور که امام خمینی (ره) فرمودند این محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته است. انتقال از محرم به صفر انتقال از شور حماسه به شعور سیاسی و مقاومت در برابر تحریف است.
