شوخی با سرعت اینترنت و مشکلات اتصال، بخشی از فرهنگ روزمره کاربران ایرانی شده است. این طنزها در واقع مکانیزمی دفاعی برای مقابله با استرسهای ناشی از کندی سرعت و اختلالات است. وقتی کاربری مینویسد «کبوتر نامهبر سریعتر است»، در حال نقد اجتماعی با زبان شیرین طنز است. این نوع محتوا باعث ایجاد حس همذاتپنداری میان کاربران میشود و به آنها یادآوری میکند که در این تجربه تنها نیستند.
شاید عجیب به نظر برسد، اما وضعیت اینترنت در ایران ناخواسته مهارت «صبر» را در کاربران تقویت کرده است! انتظار برای لود شدن صفحات، تلاشهای مکرر برای دانلود و جستجوی راههای جایگزین، تمرینی روزانه برای تابآوری است. در روز اینترنت، تبریک گفتن به «کاربران صبور»، نوعی قدردانی طنزآمیز از مردمی است که با وجود تمام محدودیتها، همچنان امیدوارانه در دهکده جهانی حضور دارند.
برای نسلهای قدیمیتر، روز اینترنت یادآور صدای جیغمانند مودمهای دایالآپ و کارتهای اینترنت ساعتی است. مرور خاطرات آن روزها که قطع شدن تلفن خانه مساوی با قطع اینترنت بود، امروزه دستمایه طنزهای شیرینی شده است. مقایسه آن دوران با اینترنت موبایل امروزی (هرچند گاهی کند)، نشاندهنده مسیری طولانی است که تکنولوژی طی کرده است.
قشر گیمر بیشترین آسیب را از نوسانات اینترنت میبیند و البته خلاقانهترین طنزها را نیز تولید میکند. اصطلاحاتی مثل «لگ»، «پینگ» و «پکت لاس» وارد ادبیات طنز روزمره شدهاند. شوخی با باختن در بازی به خاطر قطع شدن نت، روایتی تکراری اما همیشه خندهدار برای جوانان و نوجوانان است که در روز اینترنت بسیار بازنشر میشود.
وسواس کاربران ایرانی روی «حجم باقیمانده» و تلاش برای دانلود شبانه، سوژههای نابی برای طنز فراهم کرده است. این رفتارها نشاندهنده ارزش بالای دسترسی به اطلاعات در جامعه ماست. طنزهایی که درباره «تموم شدن بسته وسط ماه» ساخته میشود، نقدی اقتصادی-اجتماعی است که با لبی خندان بیان میشود و دغدغههای معیشتی کاربران در حوزه دیجیتال را بازتاب میدهد.
