در روایات اهل بیت آمده است: «شیعیان ما در شادی ما شاد و در اندوه ما اندوهگین هستند.» روز هلاکت دشمنان سرسخت اهل بیت مانند یزید که فاجعه عاشورا را رقم زد، از ایام شادی و سرور آل محمد محسوب میشود. استفاده از طنز و مطایبه در این روز، نشانه تحقیر ظالمان و شادی دل مومنین است.
یزید بن معاویه در طول حکومت کوتاهش جنایات بزرگی مرتکب شد: شهادت امام حسین (ع)، حمله به مدینه (واقعه حره) و حمله به کعبه. مرگ او پایانی بر یکی از سیاه ترین دوران تاریخ اسلام بود. یادآوری این مرگ با زبان طنز، تلخی جنایات او را به شیرینی عدالت الهی پیوند میزند.
اگرچه شادی در مرگ ظالمان پسندیده است، اما باید شئونات اسلامی و اخلاقی رعایت شود. طنزها باید متوجه ظلم و ظالم باشد و از بکار بردن الفاظ رکیک یا توهین به مقدسات سایر فرق اسلامی پرهیز شود تا وحدت مسلمین خدشهدار نگردد.
پیامکهای شاد در این روز، نوعی شکرگزاری عملی برای تحقق وعده الهی است که میفرماید: «ان الباطل کان زهوقا». باطل رفتنی است و حق پایدار میماند. مرگ یزید نماد نابودی باطل است.
جشن گرفتن مرگ دیکتاتورهای تاریخ، به انسانهای امروزی امید میدهد که هیچ ظلمی پایدار نیست و سرانجامِ تمام ظالمان، زبالهدان تاریخ و عذاب الهی است.
