دلنوشته دخترانه برای حضرت معصومه در سالروز ورودشان 1405

بانوی من، دختر موسی بن جعفر؛ خوش آمدی به شهری که قرن‌هاست قلب دخترانش برای تو می‌تپد. روزت مبارک بهترین سنگ صبور.

عمه جانِ امام زمان، وقتی دلم از همه جا می‌گیرد، کنج حرم تو پناه من است. ممنونم که آمدی و همسایه ما شدی.

سلام بر تو ای دخترِ باران و آیینه. چقدر خوب شد که قم را انتخاب کردی تا ما دختران، مادری مهربان چون تو داشته باشیم.

حضرت معصومه جان، الگوی نجابت و پاکی؛ ورودت به قم، ورود نور به زندگی تاریک ما بود. دوستت دارم ای بانوی کرامت.

ای خواهر خورشید، کاش من هم در آن روز بودم و زیر پایت گل می‌ریختم. اما امروز دلم را فرش راهت می‌کنم. خوش آمدی.

می‌گویند قم دلگیر است، اما برای من که تو را دارم، قم قطعه‌ای از بهشت است. مرسی که هستی بانوی من.

دختر که باشی، می‌فهمی داشتن یک تکیه‌گاه معصوم چقدر می‌چسبد. حضرت معصومه جان، تولد حضورت در قم مبارک.

بانو جان، نگاه تو درمان تمام دردهای دخترانه من است. در سالروز ورودت، نگاهم کن که سخت محتاجم.

خوش آمدی ای بانوی آب و گل. ما دختران قم، چادرهایمان را به تاسی از تو سر می‌کنیم و به همسایگی‌ات می‌بالیم.

ای ملیکه قم، تو آمدی تا نشان دهی یک دختر چقدر می‌تواند با عظمت باشد. ورودت مبارک ای افتخار ما.

دلم برای یک زیارت دو نفره تنگ شده؛ من باشم و تو و یک دنیا حرف نگفته. سالروز ورودت مبارک بانو.

بانو جان، دلم لک زده برای نشستن روبروی ضریحت و زل زدن به آن شبکه های طلایی. از راه دور سلام.

وقتی دلم می‌گیرد، هیچ جا مثل صحن تو آرامم نمی‌کند. خوش آمدی به شهر دلتنگی‌های من.

امروز که همه شادند، دل من بیشتر هوایت را کرده. کاش الان حرمت بودم و یه دل سیر گریه می‌کردم از سر شوق.

بی‌بی جان، این دختر کوچک باز هم دلتنگ است. دلتنگ بوی عود و گلاب حرمت. ورودت مبارک.

فاصله‌ها حریف دلتنگی من نمی‌شوند. از همین راه دور، قلبم را راهی حرمت می‌کنم. خوش آمدی عزیز دل.

چقدر دلم می‌خواست امروز خادم حرمت بودم و کفش‌های زائرانت را جفت می‌کردم. دلتنگتم بانو.

حرم تو تنها جایی است که می‌توانم بی‌نقاب، خودم باشم و اشک بریزم. ممنون که پناه دلتنگی‌هامی.

بانوی غریب نواز، دلتنگم... دلتنگ آن آرامش عجیب صحن عتیق. سالروز ورودت مبارک.

کاش می‌شد کبوتر باشم و پر بکشم روی گنبدت. دلتنگی امانم را بریده بانو جان.

بانو جان، تو دختری و حال ما دخترها را خوب می‌فهمی. دنیای ما پر از هیاهو است، آرامشمان باش.

حضرت معصومه عزیزم، گاهی خسته می‌شوم از قضاوت‌ها، آمدم پیش تو که فقط محبت می‌کنی و قضاوت نمی‌کنی.

ای سنگ صبور، حرف‌های نگفته‌ام را فقط تو می‌شنوی. ممنون که رازدار منی. ورودت مبارک.

بی‌بی جان، دستم را بگیر که در این دنیای پر فریب، راه را گم نکنم. تو قطب‌نمای منی.

بانوی مهربانی‌ها، از تو می‌خواهم برای عاقبت بخیری‌ام دعا کنی. دعای عمه سادات گیراست.

خوش آمدی بانو. آمدم بگویم چقدر محتاج نگاه پدرانه و مادرانه‌ات هستم در این شهر غریب.

گاهی فکر می‌کنم اگر نبودی، کجا باید می‌رفتم؟ ممنون که پناهگاه امن منی.

بانو جان، دلم می‌خواهد مثل تو پاک و سربلند باشم. کمکم کن در این مسیر نلغزم.

فقط تویی که اشک‌های پنهانی‌ام را می‌بینی و باز هم لبخند می‌زنی. دوستت دارم رفیق‌ترین.

در سالروز ورودت، یک بغل دعا آورده‌ام. می‌دانم که دست خالی برم نمی‌گردانی.

تو آمدی تا ثابت کنی دختر بودن مانع رسیدن به خدا نیست، بلکه کوتاه‌ترین راه است. ورودت مبارک الگوی من.

حضرت معصومه (س)، نماد عزت و اقتدار زن مسلمان است. خوشحالم که تو الگوی منی.

چادر من، ارثیه توست بانو. قول می‌دهم پاسدار خوبی برای این امانت باشم. ورودت مبارک.

ای عالمه آل طاها، به ما یاد دادی که علم و عفاف دو بال پروازند. روزت مبارک معلم نمونه.

دختران قم به تو می‌نازند که رهبر قلب‌هایشان یک بانوست. خوش آمدی ای عزت دختران.

تو نشان دادی که یک دختر می‌تواند ولی‌خدا و شفیعه روز جزا باشد. افتخار می‌کنم به دختر بودنم.

بانو جان، سبک زندگی تو چراغ راه تاریکی‌های زمانه ماست. ورودت به قلب‌هایمان مبارک.

ما دختران انقلاب، درس ولایت‌مداری را از تو آموختیم که به دنبال امامت هجرت کردی.

عفاف و حجاب در کنار تو معنای زیبایی پیدا می‌کند. ممنون که زیبایی حقیقی را نشانمان دادی.

سالروز ورود بانویی مبارک که زیارتش، بهشت را واجب می‌کند. چه مقامی بالاتر از این برای یک دختر؟

خوش اومدی بانوی من.

حضرت معصومه، رفیق تنهایی‌هام.

دختر آفتاب، روزت مبارک.

ورودت گلباران، ای عزیز دل.

بانو جان، عاشقتم.

پناه دختران، خوش آمدی.

قم با تو بهشت شد.

دوستت دارم حضرت معصومه.

فدای صحن و سرایت بانو.

بی‌بی جان، نگاهم کن.