دلنوشته خداحافظی با ماه صفر و پایان دو ماه عزاداری 1405

خداحافظ ای سیاهی‌های محرم و صفر، خداحافظ ای کتیبه‌های غم.

دو ماه گریه کردیم، نه برای غم تو، که برای دل خودمان تا زنده شود. خداحافظ ماه عزا.

پیراهن مشکی‌ام را در می‌آورم، اما داغ تو را از دلم نه حسین جان.

تمام شد، سفره نذری‌ها، چای روضه‌ها، پیاده‌روی اربعین... دلم برایت تنگ می‌شود ای ماه صفر.

خدایا به حرمت این دو ماه، گناهان ما را ببخش و عزاداری‌هایمان را امضا کن.

خداحافظ ای ماه رنج‌های زینب، ای ماه غربت حسن و رضا.

دارد تمام می‌شود این بزم ماتمت، آقا قبول کن که دلی خرجتان شده.

حلالم کن حسین جان اگر کم گذاشتم، اگر آنطور که باید نسوختم.

پرونده دو ماه نوکری بسته شد، خدایا توشه آخرتمان قرارش ده.

خداحافظ ای شب‌های شور و شین، خداحافظ ای روضه‌های حسین.

خدایا شکرت که دو ماه اجازه دادی برای حسینت مشکی بپوشم.

الحمدلله که امسال هم زنده بودیم و محرم و صفر را درک کردیم.

شکر که رزق اشک و سوز دل به ما دادی.

خدایا شکرت که نام ما را در لیست عزاداران ثبت کردی.

ممنونم آقا که راهم دادی، که نگفتی برو تو لایق نیستی.

شکر خدا که نان و نمک سفره اهل بیت را خوردیم.

خدایا این اشک‌های کم را به کرمت قبول کن و ذخیره قبر و قیامتمان ساز.

به پایان آمد این دفتر، حکایت همچنان باقیست... شکر برای هر لحظه نوکری.

خدایا ما را برای محرم سال بعد هم نگه دار.

شکر که پایان صفرمان با نام امام رضا (ع) گره خورد.

یا اهل بیت، اگر کم‌کاری کردیم، اگر ادب را رعایت نکردیم، ما را ببخشید.

خدایا عزاداری‌های دست‌وپاشکسته ما را به احسن وجه بپذیر.

آقا جان، بضاعتم همین بود، اشکی و آهی و ناله‌ای... قبولش کن.

خدایا به حرمت این ایام، قلم عفو بر گناهانمان بکش.

پاکم کن یا رب، نگذار سیاهی گناه جایگزین سیاهی عزای حسین شود.

یا صاحب الزمان، اگر در این دو ماه قلبتان را آزردیم، عفو بفرما.

خدایا ما را از ریزش‌برداران درگاهت قرار نده.

ماه صفر تمام شد، نکند من هنوز همان آدم قبل از محرم باشم؟

توبه کردیم در این شب‌ها، خدایا بر توبه‌مان استوارمان بدار.

امیدواریم که ناممان از قلم نیفتاده باشد.

خداحافظ صفر، سلام ربیع. سلام بر بهار ماه‌ها.

غم‌ها رفت و شادی آمد، بشارت باد بر شما حلول ماه ربیع‌الاول.

پایان شب سیه سپید است... حلول ماه شادی اهل بیت مبارک.

لباس عزا را با احترام تا سال بعد کنار می‌گذاریم و به استقبال بهار می‌رویم.

ماه ربیع، ماه پیامبر رحمت و ماه صادق آل محمد مبارک باد.

ان‌شاءالله ماه ربیع، ماه برآورده شدن حاجات و شادی دل‌ها باشد.

بشارت دهید که ماه صفر تمام شد.

خدایا تلخی‌های صفر را برد، شیرینی ربیع را بر ما مبارک گردان.

دل‌هایتان بهاری، روزگارتان شاد، حلول ربیع مبارک.

بعد از دو ماه عزا، حالا نوبت لبخند زهراست.

خورشید محرم و صفر غروب کرد، اما نور حسین هرگز خاموش نمی‌شود.

این دو ماه، دانشگاه انسان‌سازی بود، امید که فارغ‌التحصیل شده باشیم.

سفره عزا جمع می‌شود، اما سفره کرم اهل بیت همیشه پهن است.

ما مزد عزاداری‌مان را از دستان کریم امام مجتبی و امام رضا می‌خواهیم.

وداع با صفر، وداع با روضه‌های سنگین است، اما یاد کربلا ابدی است.

جامه سیاه را می‌کَنیم تا قلبمان سپید شود به نور معرفت.

فصل خزان صفر گذشت و بهار ربیع رسید، اما دل‌های ما همچنان کربلایی است.

خدایا این حال خوش معنوی را تا سال آینده در وجودمان حفظ کن.

پایان صفر، پایان راه نیست، آغاز حرکت در مسیر حسینی است.

یا لیتنا کنا معکم، دعای همیشگی ماست، چه در محرم، چه در ربیع.