ماه مبارک رمضان، بهار قرآن و ماه آمرزش است. در این ماه، درهای رحمت الهی گشوده است و ارواح مؤمنین بیش از هر زمان دیگری چشم به راه هدایای معنوی بازماندگان هستند. خیرات دادن، چه به صورت طعام (نان و خرما) و چه به صورت دعا و تلاوت قرآن، در این ماه ضریب می خورد و ثواب آن چندین برابر ایام عادی به روح درگذشتگان می رسد.
امام حسن مجتبی (ع) به کریم اهل بیت شهرت دارند. ایشان در طول عمر پربرکتشان چندین بار تمام اموال خود را با فقرا تقسیم کردند. انتخاب شب یا روز میلاد ایشان برای دادن نذری و خیرات، نوعی تأسی به سیره عملی آن حضرت است. این کار هم ثواب اطعام روزه دار را دارد و هم توسلی است به آن حضرت برای شفاعت اموات.
نان و خرما از غذاهای مقدس و نمادین در فرهنگ اسلامی هستند. نان برکت سفره و خرما میوه ای بهشتی است که پیامبر (ص) روزه خود را با آن افطار می کردند. ترکیب این دو، یک وعده غذایی کامل و سالم برای افطار روزه داران است و تهیه و توزیع آن نسبت به غذاهای گرم، ساده تر و کم هزینه تر است، اما ثواب بسیاری دارد.
بهتر است نذری با وضو تهیه و بسته بندی شود. هنگام توزیع، خوشرویی و رعایت احترام به روزه داران ضروری است. درخواست قرائت فاتحه و صلوات از گیرندگان نذری، باعث می شود موجی از انرژی مثبت و دعای خیر به سوی اموات سرازیر شود. همچنین اولویت دادن به مناطق محروم و خانواده های نیازمند، ارزش این عمل را دوچندان می کند.
خیرات دادن علاوه بر نفعی که برای اموات دارد، به بازماندگان نیز آرامش می بخشد. این کار باعث می شود احساس ارتباط با عزیزان از دست رفته حفظ شود و غم فقدان آنها با امید به رحمت الهی و رضایت خاطر ناشی از کار خیر، تلطیف گردد.
