راهکارهای کمک به کودکان کار به نیت امام حسن مجتبی (ع) 1404

خرید با احترام: از کودکان کار خرید کنید، اما نه از روی ترحم، بلکه با لبخند و احترام تا عزت نفسشان حفظ شود.

تامین اقلام آموزشی: به جای پول نقد، برایشان لوازم تحریر، کیف و کتاب بخرید تا به تحصیل تشویق شوند.

نذر فرهنگی: به نیت امام حسن (ع)، هزینه ثبت‌نام یک کودک کار را در مدرسه تقبل کنید.

توزیع افطاری سالم: بسته‌های غذایی مقوی (شیر، خرما، ساندویچ خانگی) تهیه کرده و در خیابان به آن‌ها بدهید.

مشاوره و درمان: اگر پزشک یا مشاور هستید، خدمات رایگان به این کودکان ارائه دهید (نذر تخصص).

لباس عید: برایشان لباس نو بخرید تا در عید فطر مانند سایر کودکان شاد باشند.

مهارت‌آموزی: اگر صاحب فن هستید، به آن‌ها مهارت یاد دهید تا در آینده شغل بهتری داشته باشند.

شناسایی خانواده: با کمک موسسات خیریه، خانواده‌هایشان را شناسایی و به آن‌ها کمک کنید تا کودک مجبور به کار نباشد.

برخورد مهربانانه: گاهی یک سلام گرم و یک خدا قوت، بزرگترین هدیه برای کودکی است که همیشه نادیده گرفته شده.

حمایت از NGOها: به موسساتی که تخصصی روی کودکان کار فعالیت می‌کنند، کمک مالی کنید.

کودک کار، امانت خداست؛ بی‌تفاوت رد شدن از کنار او، با مسلمانی سازگار نیست.

امام حسن (ع) با فقرا هم‌سفره می‌شدند؛ ما چقدر حاضریم غرورمان را بشکنیم و با این کودکان حرف بزنیم؟

نیت کنید هر کمکی که می‌کنید، ثوابش هدیه به روح امام حسن (ع) باشد تا برکتش صدچندان شود.

اکرام کودک کار، فقط پول دادن نیست؛ بلکه برگرداندن حس ارزشمندی به اوست.

صدقه دادن به کودک کار، دفع بلا از فرزندان خودمان است.

در شب میلاد کریم اهل بیت، کریمانه با کوچکترین اعضای زحمتکش جامعه برخورد کنیم.

خداوند روزی‌رسان است، اما ما را وسیله قرار داده تا کرامت انسانی این کودکان حفظ شود.

امام علی (ع) و امام حسن (ع) پدر یتیمان و بی‌پناهان بودند؛ شیعه باید راه پدرش را برود.

اشک کودک کار، عرش خدا را می‌لرزاند؛ با محبت، اشکشان را پاک کنیم.

خدمت به خلق، دروازه ورود به قرب الهی است.

علی کوچولو داشت فال می‌فروخت. یک آقا آمد و همه فال‌هایش را خرید و گفت: این عیدی امام حسن (ع) به توست. برو خانه افطار کن.

دختری سر چهارراه گل می‌فروخت. خانمی شیشه ماشین را پایین داد و به جای خریدن گل، یک روسری قشنگ و یک جعبه شیرینی به او داد و گفت: عیدت مبارک عزیزم.

مردی نذر کرد به نیت امام حسن (ع)، دندان‌های خراب ۵ کودک کار را رایگان درست کند. لبخند زیبای آن‌ها بهترین پاداشش بود.

جوانی تصمیم گرفت هر پنجشنبه به بچه‌های کوره‌های آجرپزی درس بدهد. حالا خیلی از آن‌ها باسواد شده‌اند.

پدری که دستش تنگ بود، اما از کودک واکسی خواست کفش‌هایش را واکس بزند و دو برابر پول داد تا دل بچه شاد شود.

پول نقد دادن مستقیم گاهی باعث سوءاستفاده باندها می‌شود؛ بهتر است کمک غیرنقدی یا حمایت از طریق موسسات باشد.

کودک کار مجرم نیست، قربانی شرایط است. با او مثل مجرم برخورد نکنیم.

حق تحصیل، حق بازی و حق سلامت، حقوق اولیه این کودکان است که باید مطالبه شود.

گزارش موارد کودک‌آزاری به اورژانس اجتماعی (۱۲۳) یک وظیفه شهروندی است.

خرید کردن از آن‌ها بهتر از گداپروری است، چون حس کار و تلاش را تقویت می‌کند.

ترویج فرهنگ بیمه برای کودکان کار و خانواده‌هایشان.

فشار اجتماعی برای اجرای قوانین حمایت از کودکان.

آگاه‌سازی جامعه درباره تفاوت «کودک کار» و «کودک خیابانی».

مسئولیت اجتماعی شرکت‌ها (CSR) باید به سمت حمایت از این قشر هدایت شود.

هدف نهایی باید حذف کار کودک باشد، نه ساماندهی آن؛ اما فعلاً حمایت واجب است.

خدایا هیچ کودکی را حسرت‌به‌دلِ یک وعده غذای گرم نگذار.

بارالها! شانه‌های کوچک کودکان کار، تحمل بارهای سنگین را ندارد؛ خودت پناهشان باش.

یا کریم اهل بیت! به ما توفیق بده تا خنده را به لب‌های این فرشتگان خاک‌آلود بیاوریم.

خدایا! ریشه فقر را بخشکان تا کودکانمان کودکی کنند، نه کارگری.

الهی! دست‌های کوچکشان را که پینه بسته، در دست‌های مهربانت بگیر.