امید به بخشش گناهان در آخرین شب قدر 1404

«قل یا عبادی الذین اسرفوا علی انفسهم لا تقنطوا من رحمة الله»؛ بگو ای بندگان من که زیاده‌روی کرده‌اید، از رحمت خدا ناامید نشوید.

امشب خدا فریاد می‌زند: آیا توبه‌کننده‌ای هست تا او را ببخشم؟ آیا درخواست کننده‌ای هست؟ ناامیدی در این شب معنا ندارد.

«و من یقنط من رحمة ربه الا الضالون»؛ چه کسی جز گمراهان از رحمت پروردگارش ناامید می‌شود؟ امید، بال پرواز امشب ماست.

رحمت خدا از غضبش پیشی گرفته است (سبقت رحمته غضبه). در شب بیست و سوم، اقیانوس رحمت طوفانی است، خودت را به آن بسپار.

خداوند دوست دارد که بنده‌اش به او گمان نیک داشته باشد. گمانت این باشد که همین الان بخشیده شدی.

«ان الله یغفر الذنوب جمیعا»؛ خدا همه گناهان را می‌بخشد. کلمه «جمیعا» را قاب کن و جلوی چشمانت بگذار.

شیطان می‌خواهد بگوید تو بخشیده نمی‌شوی، اما خدا می‌گوید: بیا، من منتظرت بودم. صدای خدا را بشنو.

در حدیث قدسی آمده: اگر بندگان من می‌دانستند چقدر مشتاق بازگشت آنان هستم، از شوق جان می‌دادند.

امشب حتی اگر کوه گناه داری، کاه است در برابر طوفان کرم خدا. نترس و جلو بیا.

خداوند به موسی فرمود: من نزد دل‌های شکسته هستم. دلت که شکست، یعنی خدا آنجاست و بخشش نزدیک است.

یاد حرّ باش؛ یک عمر راه امام را بست، اما یک لحظه ادب و توبه، او را به آغوش حسین (ع) رساند. تو که راه نبسته‌ای...

رسول ترک را به یاد آر؛ گناهکار بود اما عشق حسین (ع) نجاتش داد. امشب تو هم با عشق علی (ع) بیا.

داستان فضیل عیاض را شنیده‌ای؟ دزدی که با یک آیه برگشت و عابد شد. امشب نوبت بازگشت توست.

خداوند توبه آدم را با کلمات الهی پذیرفت؛ کلمات امشب ما نام‌های پنج تن آل عباست. مگر می‌شود نپذیرد؟

جوان گناهکاری که در بیابان توبه کرد و ابر رحمت بارید... خدا همان خداست و امشب باران رحمتش شدیدتر است.

شعار امشب ما این است: صد بار اگر توبه شکستی بازآ. این درگه ما درگه نومیدی نیست.

علی (ع) قاتلش را هم سیراب کرد؛ خدای علی (ع) با محبان علی (ع) چه می‌کند؟

به ملائکه گفته شده امشب نامه اعمال سیاه را نادیده بگیرند و فقط سفیدی اشک‌ها را ببینند.

حکایت رحمت خدا، حکایت مادری است که فرزند فراری‌اش برگشته؛ آیا مادر او را می‌راند؟ هرگز.

امشب خدا بهانه‌جوست برای بخشیدن؛ حتی یک «الهی العفو» از ته دل کافیست.

من بخشیده شده‌ام، چون خدا وعده دروغ نمی‌دهد. او گفت بخوانید تا اجابت کنم، و من خواندم.

امشب بار سنگین گذشته را زمین می‌گذارم و سبکبال می‌شوم. خدا کریم‌تر از آن است که بار را دوباره روی دوشم بگذارد.

احساس می‌کنم متولد شده‌ام. گریه‌های امشب، گریه نوزادی است که پاک و معصوم پا به دنیا گذاشته.

خدا مرا دوست دارد که تا شب بیست و سوم مهلتم داد و توفیق «یا رب» گفتن را نصیبم کرد.

من ناامید نیستم، چون خدای من «ارحم الراحمین» است. این صفت را بیهوده به خود نگرفته است.

شیطان! دور شو. من امشب در پناه قلعه محکم «لا اله الا الله» هستم و تیرهای ناامیدی‌ات به من نمی‌رسد.

چشمانم را می‌بندم و نور بخشش را می‌بینم که بر روحم می‌تابد. چه حس زیباییست پاک شدن.

خدایا ممنونم که آبرویم را نبردی و فرصت دادی تا برگردم. یقین دارم که مرا پذیرفته‌ای.

امشب نام من در لیست پاکان ثبت شد. این باور من است و خدا با باور من با من رفتار می‌کند.

گذشته، گذشته است. فردا روز اول زندگی پاک من است. سلام بر زندگی جدید.

یا امیرالمومنین، امشب تو ضامن من باش. بگو خدایا این بنده بد است، اما گریه‌کنِ من است. ببخشش.

امام زمان (عج) امشب برای شیعیانش استغفار می‌کند. مگر می‌شود خدا دعای مهدی (عج) را رد کند؟ خیالت راحت.

خدایا ما با دست خالی نیامده‌ایم، ما «حب علی» داریم. این سرمایه را نادیده نگیر و ببخش.

به پهلوی شکسته زهرا (س) قسم خوردیم؛ خدا روی زهرا (س) را زمین نمی‌اندازد. امیدت صد در صد باشد.

حسین (ع) کشتی نجات است. امشب سوار بر این کشتی شو و از دریای گناه نترس.

امشب خدا به احترام اشک‌های زینب (س)، از گناهان ما چشم‌پوشی می‌کند.

ما زیر خیمه اهل بیت هستیم؛ آتش جهنم به خیمه حسین (ع) راه ندارد.

یا امام رضا، تو ضامن آهو شدی؛ ضامن ما گناهکاران در شب قدر باش.

دستت را بده به دست کریم اهل بیت، امام حسن (ع). کریم که گدا را رد نمی‌کند.

امید ما به اعمالمان نیست، امید ما به کرمِ خدا و شفاعتِ آل‌الله است. و این امید، کوه را جابجا می‌کند.

بخشیده شدی، شک نکن. خدا کریم است.

ناامیدی در شب بیست و سوم، ممنوع!

خدا آغوش باز کرده، بدو برو بغلش.

امشب شیطان را با امیدت شکست بده.

گناهت بزرگ، اما رحمت خدا بزرگتر.

یا رب، امیدم به توست، نه به عملم.

امشب خدا پاک‌کن دست گرفته، نه قلم تنبیه.

لبخند بزن، خدا توبه‌ات را خرید.

بهترین هدیه شب قدر، آرامشِ بخشش است.

خداحافظ گناهان، سلام خدا.