روز جهانی بیمار که در 11 فوریه گرامی داشته می شود، روزی برای تفکر در باب رنج و بیماری و نقش ایمان و امید در روند بهبودی است. این روز به ما یادآوری می کند که بیماران بیش از دارو، نیازمند توجه، محبت و دعای خیر اطرافیان هستند. حضور معنوی در کنار بیمار می تواند تأثیر شگرفی در روحیه و جسم او داشته باشد.
در فرهنگ غنی اسلامی، دعا برای بیمار نه تنها یک عمل مستحب، بلکه وظیفه ای اخلاقی و انسانی است. آیات و روایات بسیاری بر تأثیر دعا، توسل و صدقه در دفع بلا و بیماری تأکید دارند. باور به قدرت شفابخشی خداوند (هو الشافی) به بیمار نیروی روانی عظیمی برای مبارزه با بیماری می بخشد.
عیادت از بیمار آدابی دارد که رعایت آن ها ثواب این عمل را دوچندان می کند. کوتاه بودن زمان عیادت، دادن امید و روحیه، پرهیز از پرسیدن سوالات آزاردهنده و دعا کردن در حضور بیمار از جمله این آداب است. روز جهانی بیمار فرصت مناسبی برای احیای سنت حسنه عیادت است.
علم پزشکی نوین نیز تأثیر مستقیم وضعیت روحی بر سیستم ایمنی بدن را تایید کرده است. بیمارانی که امیدوارند و از حمایت عاطفی و معنوی برخوردارند، پاسخ بهتری به درمان ها می دهند. کلمات محبت آمیز و دعاهای خیر شما می تواند معجزه گر باشد.
دیدن رنج بیماران تلنگری است برای انسان تا قدر نعمت سلامتی را که اغلب فراموش می شود، بداند. شکرگزاری بابت سلامتی و استفاده از این توان در راه خدمت به خلق خدا، بهترین راه سپاسگزاری از این نعمت الهی است.
