چای در فرهنگ ایرانی فراتر از یک نوشیدنی است؛ نمادی از استراحت، گفتگو و تجدید قواست. در ادارات ایران، به دلیل حجم کار و فشارهای روزمره، نوشیدن چای به یک آیین تبدیل شده است که لحظاتی آرامش را برای کارمندان فراهم میکند. شوخی با این موضوع، بخشی از طنز اجتماعی و فرهنگ سازمانی ماست.
شوخطبعی در محیط کار، اگر محترمانه و به جا باشد، میتواند استرس را کاهش داده و روابط بین همکاران را صمیمیتر کند. ارسال پیامهای طنزآمیز در روز کارمند، فضایی شاد ایجاد کرده و خستگی یک سال کاری را با خنده میشوید. خنده بهترین پادزهر برای بروکراسی خشک اداری است.
در ایران واژه «خسته نباشید» با تعارف کردن یک استکان چای گره خورده است. این سنت نشاندهنده مهماننوازی و توجه به حال دیگران حتی در محیطهای رسمی است. چای خوردن دستهجمعی همکاران، فرصتی برای همدلی و تبادل نظر غیررسمی است که نباید دستکم گرفته شود.
هرچند شوخی با عادات کارمندی (مثل چای خوردن یا ساعت زدن) رایج است، اما باید مراقب بود که این شوخیها به توهین یا زیر سوال بردن زحمات کارمندان تبدیل نشود. کارمندان قشر زحمتکشی هستند که با وجود مشکلات سیستماتیک، بار اجرایی کشور را به دوش میکشند.
با وجود محبوبیت چای و قند، بسیاری از ادارات امروزه به سمت ترویج تغذیه سالمتر حرکت میکنند. شوخی با مصرف زیاد قند و چای میتواند تلنگری دوستانه برای توجه بیشتر به سلامت همکاران و جایگزینی کشمش، خرما یا دمنوشهای گیاهی باشد.
