در فرهنگ اسلامی، صله رحم و تحکیم روابط خویشاوندی از جایگاه ویژهای برخوردار است. ماه محرم و مجالس عزاداری امام حسین (ع) فرصتی بینظیر برای ترکیب این فریضه با شعائر مذهبی است. دعوت از باجناق یا سایر بستگان برای شرکت مشترک در هیئت، نه تنها ثواب عزاداری را دوچندان میکند، بلکه باعث نزدیکی دلها و رفع کدورتهای احتمالی میشود. اهل بیت (ع) همواره بر محبت بین مومنین تاکید داشتهاند و چه بهانهای بهتر از سفره کرامت سیدالشهدا برای گرد هم آمدن؟
دعوت از اقوام برای شرکت در مراسم مذهبی باید با رعایت ادب، احترام و در نظر گرفتن شرایط طرف مقابل باشد. لحن دعوت میتواند بسته به میزان صمیمیت، دوستانه یا رسمی باشد. مهم این است که نیت، تقرب به خدا و تعظیم شعائر باشد. در دعوت از باجناق که معمولا رابطهای نزدیک و دوستانه وجود دارد، تاکید بر جنبههای معنوی و حس خوب همراهی میتواند تاثیرگذار باشد. بهتر است زمان و مکان دقیق هیئت از قبل مشخص و اعلام شود.
رفتن به هیئت به صورت دسته جمعی و با حضور مردان فامیل (مانند باجناقها، برادران و ...)، الگوی رفتاری بسیار مثبتی برای فرزندان ایجاد میکند. وقتی کودکان میبینند که پدران و اقوامشان با اشتیاق و اتحاد در مجالس حسینی شرکت میکنند، بذر محبت اهل بیت (ع) در دل آنها کاشته میشود. این سنت حسنه، هویت دینی خانواده را تقویت کرده و نسلهای بعدی را با فرهنگ عاشورا بیمه میکند.
در روایات آمده است که یدالله مع الجماعه؛ دست خدا با جماعت است. عزاداری و ذکر مصیبت وقتی در جمع مومنین و بویژه ارحام انجام شود، اثرات روحی و معنوی عمیقتری دارد. همنوا شدن در سینه زنی و گریستن بر مصائب آل الله، قلبها را رقیق کرده و پیوند برادری را مستحکم میسازد. رفتن به هیئت با باجناق، نمادی از اتحاد دو خانواده زیر پرچم امام حسین (ع) است.
هنگام دعوت از باجناق یا هر مهمان دیگری برای رفتن به هیئت، بهتر است مجلسی را انتخاب کنید که از نظر محتوای سخنرانی و سبک مداحی، غنی و متین باشد. هیئتهایی که بر شعور حسینی در کنار شور حسینی تاکید دارند، گزینههای بهتری هستند. همچنین توجه به زمانبندی و دوری و نزدیکی مسیر، نشاندهنده احترام شما به وقت و آسایش همراهانتان است تا خاطرهای خوش از این همراهی معنوی در ذهنشان باقی بماند.
