جشن خرداد سال (Khordad Sal) که در روز ششم فروردین ماه برگزار میشود، یکی از مهمترین جشنهای ایران باستان و زرتشتیان است. این روز در گاهشماری سنتی ایران به نام «هودرو» یا «هفدورو» نیز شناخته میشود. در حالی که روز اول فروردین به عنوان «نوروز کوچک» یا «نوروز عام» شناخته میشد، روز ششم فروردین را «نوروز بزرگ» یا «نوروز خاص» مینامیدند. ایرانیان باستان بر این باور بودند که وقایع بسیار مهمی در تاریخ جهان و آفرینش در این روز رخ داده است.
در متون پهلوی و تاریخی، اهمیت روز ششم فروردین حتی از روز اول نوروز نیز بیشتر ذکر شده است. ابوریحان بیرونی و خیام در آثار خود اشاره کردهاند که شاهان ایران باستان در پنج روز اول سال به امور مردم و طبقات مختلف رسیدگی میکردند و روز ششم را که روز «خرداد» نام داشت، به خود و نزدیکان اختصاص میدادند و آن را «نوروز بزرگ» مینامیدند. باور بر این بود که در این روز خداوند آفرینش را به کمال رسانده است.
طبق روایات اساطیری و مذهبی ایران باستان، رویدادهای سرنوشتسازی در این روز اتفاق افتاده است. مهمترین آنها زادروز اشو زرتشت اسپنتمان است. همچنین باور بر این است که در این روز، کیومرث (نخستین انسان) آفریده شد، جمشید شاه بر تخت نشست، فریدون جهان را بین سه پسرش تقسیم کرد و کیخسرو به آسمان عروج کرد. این تجمع وقایع نیک، قداست و اهمیت این روز را دوچندان کرده است.
در این روز، زرتشتیان و دوستداران فرهنگ ایران باستان مراسم ویژهای برگزار میکنند. نظافت و خانه تکانی مجدد، پوشیدن لباسهای نو و سفید (نماد پاکی)، رفتن به آتشکدهها و نیایشگاهها، خواندن اوستا و نیایش اهورامزدا، و پخش کردن نذورات و شیرینی از جمله این آداب است. همچنین یکی از سنتهای زیبا، نوشتن آرزوها و نیایش برای همگانی شدن نیکی و راستی در جهان است.
«خرداد» در ادبیات اوستایی برگرفته از واژه «هـَئوروتات» (Haurvatat) به معنای رسایی، کمال و تندرستی است. این امشاسپند در جهان مادی نگهبان آبهاست. برگزاری جشن در روزی که نام روز و نام ماه یکی میشود (خرداد روز از ماه خرداد - جشن خردادگان) مرسوم است، اما ششم فروردین به دلیل آغاز سال و اهمیت نوروز بزرگ، جایگاه ویژهای در تجلیل از مفهوم کمال و آرزوی تندرستی برای سال پیش رو دارد.
