جشن چله تابستان (تموز) 1405

دهم مرداد، جشن چله تابستان، یادگار نیاکان ما در ستایش خورشید و طبیعت گرامی باد.

چله تابستان (تموز)، جشن سپری شدن چهل روز از گرم‌ترین فصل سال و آغاز کاهش گرماست.

آیین‌های کهن ایرانی، همواره پیوندی عمیق با چرخه‌های طبیعت و کشاورزی داشته‌اند.

چله تموز مبارک؛ روزی که کشاورزان به شکرانه رسیدن محصول و عبور از اوج گرما جشن می‌گرفتند.

فرهنگ غنی ایران، برای هر فصل و هر تغییر در طبیعت، جشنی و پیامی دارد.

دهم مرداد، روزی برای یادآوری همبستگی انسان با خورشید و زمین است.

جشن چله تابستان، نماد پایداری و سخت‌کوشی ایرانیان در برابر گرمای سوزان طبیعت بوده است.

این جشن باستانی در برخی نواحی ایران (مانند خراسان) با آداب خاصی هنوز زنده است.

بیایید میراث‌های ناملموس و جشن‌های فراموش‌شده ایران زمین را زنده نگه داریم.

چله تابستان، نویدبخش خنکای پاییز و فصل برداشت محصول است.

خورشید در چله تابستان، عاشقانه‌ترین نگاهش را به زمین می‌اندازد.

چهل روز از سلطنت خورشید گذشت؛ جشنی برپا کنیم به گرمی تموز.

در دل گرمای مرداد، خنکای نسیم فرهنگ ایرانی جان را نوازش می‌دهد.

زمین، طلاهایش (گندم‌زارها) را در چله تابستان به انسان پیشکش می‌کند.

تابستان به نیمه رسید و دل‌های ما هنوز در ابتدای راه مهربانی است.

جشن تموز، رقص نور بر دامنه‌های البرز و زاگرس است.

به شکرانه نعمت‌های تابستانی، سفره‌ای از میوه‌های رنگین پهن کنیم.

چله بزرگ تابستان رفت و سایه‌ها مهربان‌تر می‌شوند.

آتشکده خورشید در اوج است، اما امید به باران در دل‌ها جوانه می‌زند.

این جشن، سرودی است برای زندگی، کار و برکت.

در قدیم، کشاورزان در چله تابستان دور هم جمع می‌شدند و با ساز و دهل پایان سخت‌ترین روزهای کار را جشن می‌گرفتند.

تقسیم میوه‌های تابستانی و آب‌پاشی، از رسوم شیرین این جشن کهن بوده است.

چله تموز در تقویم‌های محلی، نشانگر زمان برداشت برخی محصولات و تغییر رژیم آبیاری بوده است.

مردم خراسان این روز را آغاز کاهش دمای زمین می‌دانستند و می‌گفتند زمین نفس سرد می‌کشد.

آش‌های محلی و نذری دادن برای طلب خیر و برکت، بخشی از آیین‌های این روز است.

جشن چله تابستان همتای جشن چله زمستان (یلدا) است؛ یکی در اوج گرما و دیگری در اوج سرما.

حفظ این آیین‌ها، حفظ هویت و تاریخ کشاورزی این مرز و بوم است.

بیایید امروز قصه چله تابستان را برای کودکانمان تعریف کنیم.

سنت‌های ایرانی، سرشار از شادی، رنگ و احترام به طبیعت هستند.

دهم مرداد، روزی برای قدردانی از زحمات کشاورزان زحمتکش در گرمای تابستان.

چله تابستان مبارک.

جشن تموز، جشن خورشید.

۱۰ مرداد، چله گرما.

نیمه تابستان، جشن ایرانی.

آیین‌های کهن زنده باد.

چله تموز، شکرانه برکت.

جشن نور و گرما.

پایان چله بزرگ تابستان.

میراث باستان را پاس بداریم.

تابستان زرین، جشن شیرین.