مسیحیان ایران، عمدتاً از ارامنه و آشوریان عزیز هستند که قرنهاست در کنار مسلمانان با صلح و دوستی زندگی میکنند. در ایام کریسمس، محلههای ارمنینشین و آشورینشین در تهران (مانند مجیدیه و میرزای شیرازی) و اصفهان (جلفا) حال و هوای ویژهای پیدا میکنند. ویترین مغازهها با درختان کاج، گویهای رنگی و نمادهای بابانوئل تزیین میشود و بوی شیرینیهای مخصوص کریسمس (مانند گاتا) فضا را پر میکند.
نکته جالب اینجاست که تاریخ کریسمس برای همه مسیحیان ایران یکسان نیست. کاتولیکها و آشوریان معمولاً 25 دسامبر (4 دی) را جشن میگیرند، اما ارامنه گریگوری طبق سنت دیرینه خود، 6 ژانویه (16 دی) را به عنوان روز میلاد و غسل تعمید حضرت مسیح جشن میگیرند. با این حال، حال و هوای سال نو میلادی از اوایل دی ماه در ایران احساس میشود.
مسیحیان ایران سنتهای زیبایی دارند؛ از خانهتکانی و خرید لباس نو گرفته تا تزیین درخت کاج (که نماد سرسبزی همیشگی است). حضور بابانوئل برای دادن هدیه به کودکان، پختن غذاهای خاص مانند کوکو سبزی یا سبزی پلو با ماهی (مشابه نوروز) و رفتن به کلیسا برای مراسم عشای ربانی، از آداب رایج این ایام است.
بابانوئل با لباس قرمز و ریش سفید در زمستان و حاجی فیروز با لباس قرمز و صورت سیاه در بهار، هر دو پیامآور شادی در فرهنگ ایران هستند. دیدن بابانوئل در خیابانهای ایران نشاندهنده غنای فرهنگی و پذیرش تنوع در جامعه ماست. بسیاری از مسلمانان نیز با خرید درخت کاج کوچک یا تبریک گفتن به دوستان مسیحی خود، در این شادی شریک میشوند.
جامعه مسیحیان ایران در طول تاریخ، به ویژه در دوران دفاع مقدس، شهدای گرانقدری را تقدیم میهن کردهاند. دیدار رهبر معظم انقلاب و مسئولین با خانوادههای شهدای مسیحی در ایام کریسمس، رسمی پسندیده است که نشاندهنده قدرشناسی ملت ایران از فداکاریهای این هموطنان عزیز و پیوند ناگسستنی تمام اقوام ایرانی است.
