سوم اردیبهشت ماه در تقویم رسمی جمهوری اسلامی ایران، مصادف با سالروز بزرگداشت شیخ بهایی، دانشمند برجسته عصر صفوی، به عنوان روز ملی کارآفرینی نامگذاری شده است. این تقارن پرمعنا، پیوندی عمیق میان دانش، مهندسی و خلاقیت با مقوله اشتغال و تولید برقرار می کند. شیخ بهایی به عنوان نمادی از نبوغ ایرانی، با ارائه راهکارهای عملی و مهندسی برای مشکلات زمان خود، الگویی تمام عیار برای کارآفرینان امروزی است که با تکیه بر دانش و نوآوری، گره از مشکلات اقتصادی می گشایند.
کارآفرینی در فرهنگ اسلامی و ایرانی، فراتر از کسب درآمد، نوعی عبادت و جهاد اقتصادی محسوب می شود. در شرایطی که کشور نیازمند استقلال اقتصادی و خودکفایی است، کارآفرینان به عنوان سرداران این جبهه، با ایجاد فرصت های شغلی و تولید ثروت ملی، نقش حیاتی در تحقق اقتصاد مقاومتی ایفا می کنند. حمایت از کارآفرینی، حمایت از عزت ملی و رفاه اجتماعی است.
بهاءالدین محمد بن حسین عاملی، معروف به شیخ بهایی، نه تنها در فقه و فلسفه، بلکه در ریاضیات، معماری و مهندسی نیز سرآمد دوران خود بود. شاهکارهایی نظیر طراحی شبکه آبرسانی اصفهان (مادی ها) و معماری مسجد امام، نشان از نگاه توسعه گرا و کاربردی او به علم دارد. این نگاه دقیقا همان چیزی است که کارآفرین مدرن به آن نیاز دارد: به کارگیری دانش برای خلق ارزش و آبادانی.
در آموزه های دینی، کارآفرین موفق کسی است که علاوه بر تخصص و مهارت، دارای تعهد اخلاقی و مسئولیت اجتماعی باشد. توکل بر خدا، ریسک پذیری عقلانی، امانتداری، رعایت حقوق کارگران و تلاش برای حل مشکلات مردم، از ویژگی های بارز یک کارآفرین تراز انقلاب اسلامی است. روز سوم اردیبهشت فرصتی است برای بازخوانی این فضیلت ها و ترویج فرهنگ کار و تلاش.
رابطه مستقیمی میان اشتغال زایی و کاهش مفاسد و آسیب های اجتماعی وجود دارد. هر واحد تولیدی یا خدماتی که توسط کارآفرینان راه اندازی می شود، کانون گرم خانواده ها را مستحکم تر کرده و جوانان را به آینده امیدوار می سازد. بنابراین، تجلیل از کارآفرینان در روز بزرگداشت شیخ بهایی، در واقع تجلیل از امنیت روانی و سلامت جامعه است.
