طنز، مکانیسم دفاعی ذهن در برابر فشارهای سنگین است. شغل خبرنگاری با استرس ددلاین (سررسید)، مشاهده اخبار بد، و فشارهای سیاسی و مالی همراه است. شوخی با این سختیها، راهی برای همدلی بین همکاران و کاهش تنشهای روزمره در تحریریهها (Newsrooms) است.
ددلاین یا ضربالاجل، کابوس هر خبرنگاری است. لحظاتی که چاپخانه منتظر صفحه است یا بخش خبری تلویزیون شروع شده و خبر هنوز آماده نیست، استرسی معادل میدان جنگ به خبرنگار وارد میکند. بسیاری از بیماریهای گوارشی و قلبی در خبرنگاران ناشی از همین استرس مزمن است.
یکی از طنزهای تلخ خبرنگاری این است که مسئولین گاهی حرفی میزنند و بعد از بازتاب منفی، آن را تکذیب میکنند و تقصیر را گردن خبرنگار میاندازند. خبرنگاران باتجربه همیشه صدا را ضبط میکنند تا «مدرک» داشته باشند، اما باز هم دیوار خبرنگار از همه کوتاهتر است!
تمام شدن شارژ موبایل، پر شدن حافظه دوربین، قطع شدن اینترنت هنگام ارسال خبر فوری، و خراب شدن فایل ضبط شده، از درامهای تراژیک-کمیک زندگی خبرنگاران است که بارها اتفاق افتاده و خاطرات خندهدار (و گریهدار) زیادی ساخته است.
مردم فکر میکنند خبرنگاران حقوقهای نجومی میگیرند، همه جا پارتی دارند، و کارشان فقط سفر و تفریح است. اما واقعیت اغلب شامل حقوقهای معوقه، بیمه ناقص، و دویدنهای بیپایان است. طنزپردازی درباره این تضادها، بخشی از فرهنگ روزنامهنگاری است.
