متن ادبی درباره غربت امام کاظم در سیاه چال هارون 1405

دیوارهای سیاه چال، تنها شاهدان ناله های مردی هستند که خورشید از نورش وام می گرفت.

اینجا روز و شب گم شده است. تنها نشانِ زمان، صدای اذانِ لب های خشکیده موسی بن جعفر (ع) است.

سیاه چال هارون، تاریک است، اما دلِ زندانی اش روشن ترین نقطه هستی است.

غریب یعنی امامی که سال ها در قعر زمین، با خدا خلوت کرد و جز زنجیر، انیسی نداشت.

صدای برخورد آهن با استخوان... این موسیقیِ تلخِ شب های زندان بغداد است.

خدایا! این ساق های کبود، تحمل سنگینی این زنجیرها را ندارد.

زندانبان یهودی هم از عبادت او به ستوه آمد، اما هارونِ مسلمان نما، دست از کینه برنداشت.

چهارده سال؟ یا هفت سال؟ چه فرقی می کند؟ هر لحظه اش برای حجت خدا قرنی گذشت.

اینجا نفس کشیدن سخت است، هوای نمور سیاه چال، ریه های امام را می سوزاند.

موسی بن جعفر (ع) در تاریکی مطلق، نور خدا را می دید و شکر می کرد که فراغتی برای عبادت یافته است.

نه مادری بود که سرش را به دامن بگیرد، نه دختری که مرهم بر زخم هایش بگذارد.

تنهایِ تنها. حتی نسیم هم راهی به این دخمه ندارد تا گونه اش را نوازش کند.

غربت یعنی امامِ زمین و زمان باشی، اما یهودیِ سندی بن شاهک به صورتت سیلی بزند.

وقتی افطار می کرد، آیا یاد تشنگی جدش حسین (ع) بود؟

سیاه چال هارون، گودال قتلگاه موسی بن جعفر شد.

آه از لحظه ای که زهر بر جگرش نشست و هیچ کس نبود تا قدری آب به او دهد.

غربت امام کاظم (ع) فقط در زندان نبود، در سکوتِ مرگبارِ جامعه ای بود که امامشان را فراموش کردند.

او برای آزادی ما زندانی شد، اما ما هنوز در بند گناهانیم.

دیوارهای زندان گریه کنید! مهمان عزیزتان دارد می رود.

امشب ماهِ زندان خاموش می شود و آسمان بغداد برای همیشه سیاه می پوشد.

آقا جان! شنیده ام غل و زنجیر با ساق پایت چه کرد... بمیرم برایت.

می گویند وقتی تو را از زندان بیرون آوردند، هنوز زنجیرها به پایت بود.

ای یوسفِ زندانی! یوسف را از چاه درآوردند و عزیز مصر کردند، تو را از سیاه چال درآوردند و شهید کردند.

هارون فکر کرد با زندانی کردن تو، نور خدا را خاموش می کند، نمی دانست که تو نورٌ لا یُطفَی هستی.

سلام بر تو ای کلیم اللهِ در بند. سلام بر تو ای مسیحِ مصلوبِ در زندان.

دلم برای غربتت تنگ است، برای آن لحظه هایی که «خلصنی یا رب» می گفتی.

آقا! ما هم در زندان دنیا اسیریم. به حق غربتت، ما را آزاد کن.

تو باب الحوائجی، حتی برای زندانبان هایت دعا کردی. برای ما هم دعا کن.