دلنوشته و متن درباره قربانی کردن نفس اماره در عید قربان 1405

عید قربان، جشن رهایی از اسارت نفس و شکوفایی ایمان است؛ بیایید اسماعیل وجودمان را در پیشگاه حق قربانی کنیم.

تیغ بر گلوی نفس نهادن، هنری است که تنها از ابراهیمیان برمی‌آید. عید سرسپردگی مبارک.

امروز روزی است که باید گوسفند نفس را ذبح کرد تا حقیقت بندگی در رگ‌هایمان جاری شود.

خوشا آن سری که در پای جانان قربانی شود و خوشا آن جانی که از قفس نفس رها گردد.

عید قربان یعنی گذشتن از همه چیز برای او؛ یعنی بریدن از خاک و پیوستن به افلاک.

در منای دل، باید رمی جمرات کرد و شیطان درون را سنگسار نمود تا لایق دیدار دوست شد.

قربانی واقعی، ریختن خون نیست؛ بلکه ریختن آبروی نفس اماره در محضر ربوبیت است.

خدایا! در این عید عزیز، توفیقمان ده تا هوای نفس را قربانی هوای تو کنیم.

هر که از خود گذشت، به خدا رسید. عید قربان، نقطه آغاز این سفر آسمانی است.

سربریدن حیوان نمادی است تا یادمان نرود که باید حیوان صفت‌های درونی را سر ببریم.

عید قربان، فصل قربت است و پایان غربت؛ روزی که انسان به اصل خویش باز می‌گردد.

بگذر از فرزند، مال و جان؛ که ابراهیم‌وار زیستن، شرط رسیدن به کعبه مقصود است.

امروز، روز امتحان است؛ امتحان گذشتن از دلبستگی‌های پوچ دنیوی.

صدای تکبیر حاجیان می‌آید، و من در سکوت دل، به قربانی کردن آرزوهای طولانی مشغولم.

چه زیباست که چاقوی یقین، رگ‌های تردید و وسوسه را می‌برد.

عید اضحی، عید پاک شدن از غبار خودبینی و غرور است.

در قربانگاه عشق، تنها کسانی پذیرفته می‌شوند که با دست پر از خالیِ «من» آمده باشند.

این عید، بهانه ای است تا بت‌های درون را بشکنیم، پیش از آنکه بت‌ها ما را بشکنند.

قربانی کن آنچه تو را از او باز می‌دارد، حتی اگر عزیزترینِ عزیزانت باشد.

شیرینی عید آنجاست که تلخی مبارزه با نفس را چشیده باشی.

اسماعیلت چیست؟ آبرویت؟ مالت؟ مقامت؟ امروز وقت قربانی کردن است.

عید قربان، عید نزدیک شدن دل‌ها به خداست.

نفس خود را قربانی کن تا پادشاه وجودت شوی.

خداوندا، قربانی ما را که شکستن غرورمان است، بپذیر.

بزرگترین قربانی، گذشتن از خود برای خداست.

عید بندگی و پرواز از دام نفس مبارک باد.

ذبح نفس، سخت‌تر از ذبح گوسفند است؛ مرد میدان باش.

امروز روز پیروزی عقل بر هوای نفس است.

با تیغ تقوا، سرِ نفس اماره را جدا کن.

عید قربان، تمرین بندگی خالصانه است.

بارالها! یاری‌ام کن تا در این روز، تمام منیت‌هایم را پیش پایت سر ببرم.

خدایا! چنان کن که قربانی ما، پسندیده درگاهت و موجب رضایت ولی‌ات باشد.

پروردگارا! ما را از بندگان مخلص خود قرار ده که از همه چیز جز تو بریده‌اند.

الهی! آتش عشق خود را بر جانمان بینداز تا هوس‌هایمان را بسوزاند.

یا رب! عیدمان را با پاک شدن گناهانمان تکمیل فرما.

خدایا! همانگونه که ابراهیم را سربلند کردی، ما را در آزمون‌های زندگی یاری کن.

معبودا! دلی ده که جز تو نخواهد و جانی که جز برای تو نرود.

خداوندا! شیرینی گذشت و ایثار را به کام جانمان بچشان.

الهی! ما را در جهاد اکبر که همانا مبارزه با نفس است، پیروز گردان.

پروردگارا! عیدی ما را ظهور مولایمان و نابودی ظلمت درون و برون قرار ده.

عید است و باید جان فدا کرد / در پای جانان جان فدا کرد

نفس را در منای عشق سر ببر / تا شوی لایق دیدار آن قمر

چاقوی تیز بر گلوی هوس بنه / تا که روید ز جانت گل نسترن

قربانی و خون بهانه است ای دوست / مقصود خدا کشتن دیو توست

ابراهیم وار بگذر از اسماعیل خویش / تا نگردد دلت ز دوری او ریش

گر تو خواهی که شوی محرم اسرار / بگذر از خویش و مشو بنده اغیار

عید قربان آمد و موسم شیدایی / بگذر از خود تا که یابی تو رهایی

سر نفس را ببر در پیش پای دوست / که این رسم وفاداران نیکو خوست

خون قربانی بریز و پاک شو / همچو مردان خدا بی باک شو

این عید سعید بر تو بادا مبارک / ای که کشتی نفس را با بیم و باک