در فرهنگ مردم عراق، خدمت به زائر امام حسین (ع) اوج افتخار و سعادت است. آنها تمام دارایی خود را در طبق اخلاص میگذارند و گاهی برای میزبانی از زائر التماس میکنند. درک این روحیه بسیار مهم است. رفتار زائر ایرانی باید ترکیبی از تواضع و قدرشناسی باشد. هرگونه رفتار طلبکارانه یا انتقادآمیز از امکانات، دلیلی بر قدرناشناسی و بیاحترامی به این ایثار بزرگ تلقی میشود.
در فرهنگ عربی و اسلامی، همسفره شدن و خوردن نان و نمک حرمت بالایی دارد. وقتی میزبان عراقی غذایی میآورد، رد کردن آن بدون دلیل موجه پسندیده نیست. باید حتی شده لقمهای خورد و تشکر کرد. آداب قهوه عربی (دله) نیز مهم است؛ قهوه تلخ در فنجانهای کوچک سرو میشود و اگر دیگر میل ندارید باید فنجان را تکان دهید، وگرنه میزبان دوباره برایتان میریزد.
اربعین مانور وحدت شیعیان و آزادگان جهان است. طرح مباحث اختلافبرانگیز سیاسی، مقایسه دولتها، یا بحثهای قومیتی (عرب و عجم) سم مهلک این فضا است. زائران باید تمرکز خود را بر مشترکات دینی و حب اهل بیت بگذارند. احترام به نمادها، پرچمها و رهبران مورد احترام مردم عراق، نشانه بلوغ فرهنگی و سیاسی زائر است.
بسیاری از عراقیها در خانههای شخصی خود میزبان زائران هستند. ورود به خانه مردم آداب سختگیرانهای دارد. زائران، بهویژه آقایان، باید به شدت مراقب نگاه خود باشند و به حریم اندرونی خانه (محل حضور زنان و کودکان میزبان) نزدیک نشوند. همچنین عکاسی و فیلمبرداری از فضای خصوصی خانه یا چهره زنان عراقی بدون اجازه صریح، خط قرمز فرهنگی محسوب میشود.
هیچ چیز به اندازه یک تشکر خالصانه خستگی را از تن میزبان عراقی در نمیآورد. استفاده از کلمات محبتآمیز عربی، دادن هدایای کوچک فرهنگی (سوغات ایران) به کودکان میزبان، و دعا کردن برای برکت مال آنها، پیوند عاطفی عمیقی ایجاد میکند. به یاد داشته باشید که شما سفیر فرهنگی ایران هستید و رفتار شما ملاک قضاوت درباره کل ایرانیان خواهد بود.
