در فصل زمستان، به ویژه هنگام بارش برف و یخبندان، منابع طبیعی غذای پرندگان (حشرات، دانه های گیاهان و میوه ها) کمیاب یا زیر برف پنهان می شوند. پرندگان برای گرم نگه داشتن بدن خود در سرما به انرژی بسیار زیادی نیاز دارند. اگر نتوانند در طول روز غذای کافی بخورند، ممکن است شب را تا صبح دوام نیاورند. کمک انسان ها در این فصل می تواند تفاوت بین مرگ و زندگی برای بسیاری از گونه های شهری و مهاجر باشد.
بسیاری از مردم با نیت خیر، غذاهایی به پرندگان می دهند که برایشان مضر است. نمک سمی مهلک برای پرندگان است؛ بنابراین آجیل شور، پفک، چیپس و برنج نمکی ممنوع است. نان کپک زده باعث بیماری های تنفسی کشنده (آسپرژیلوس) می شود. شکلات، آووکادو و هسته میوه ها (مثل سیب) نیز برای پرندگان سمی هستند. همیشه غذای ساده، طبیعی و بدون افزودنی انتخاب کنید.
غذاهای پرچرب و پرانرژی بهترین گزینه برای زمستان هستند. دانه آفتابگردان سیاه (با پوست و بی نمک)، ارزن، گندم، ذرت خرد شده، بادام زمینی خام و چربی حیوانی (پیه) انرژی لازم برای سوخت و ساز بدن پرنده را تامین می کنند. برای پرندگان حشره خوار و میوه خوار، سیب خرد شده و کشمش خیس خورده بسیار مفید است.
شاید عجیب به نظر برسد، اما کم آبی در زمستان یکی از دلایل مرگ پرندگان است. منابع آب یخ می زنند و پرندگان نمی توانند آب بخورند یا پرهایشان را تمیز کنند (که برای عایق بودن پرها ضروری است). قرار دادن یک ظرف آب کم عمق و تعویض مرتب آن برای جلوگیری از یخ زدگی، خدمتی بزرگ به پرندگان است.
دانخوری باید در جایی نصب شود که از باد و باران در امان باشد و پرندگان دید خوبی به اطراف داشته باشند تا از خطر گربه ها آگاه شوند. تجمع پرندگان در یک نقطه می تواند باعث شیوع بیماری شود، بنابراین تمیز کردن مرتب ظروف غذا و آب با آب گرم و صابون (و شستشوی کامل) بسیار ضروری است. فاصله گذاری بین دانخوری ها نیز به کاهش رقابت و درگیری کمک می کند.
