خاطرات شفا یافتگان در حرم امام رضا (ع) و عنایات خاصه 1405

مادری که کودکش قطع امید شده بود، دخیل بست به پنجره فولاد. نیمه‌های شب دید کودکش می‌خندد و با کسی حرف می‌زند. گفت: آقایی مهربان دست روی سرم کشید و گفت بلند شو.

پیرمردی که سال‌ها روی ویلچر بود، نذر کرد اگر شفا بگیرد، خادم کفشداری شود. ناگهان در میان روضه، گرمای عجیبی در پاهایش حس کرد و روی پای خود ایستاد.

جوانی که سرطان تمام وجودش را گرفته بود، در رویای صادقه امام رضا (ع) را دید که اناری به او تعارف کرد. صبح فردا، اثری از بیماری در آزمایش‌ها نبود.

دختری که نابینا بود، با اشک و التماس از ضریح جدا نمی‌شد. لحظه‌ای نور سبزی دید و فریاد زد: یا امام رضا، می‌بینم، گنبدت را می‌بینم.

جانبازی که ترکش در سر داشت و دردهای وحشتناک می‌کشید، با یک نگاه به گنبد آرام شد و پزشکان گفتند معجزه شده و ترکش جابجا شده است.

زنی که فرزندی نداشت، سال‌ها توسل کرد. در عالم خواب سیبی از دستان مبارک امام گرفت و سال بعد با نوزادش به پابوس آمد.

شخصی که لکنت زبان شدید داشت، در حرم آب سقاخانه نوشید و زبانش به سلام بر امام رضا (ع) باز شد.

بیماری که در کما بود و پزشکان جوابش کرده بودند، با توسل پدرش در حرم و نذر صلوات خاصه، چشمانش را باز کرد.

خادمی روایت می‌کرد: دیدم مریضی را که با برانکارد آوردند و با پای خود و گریان از در خارج شد، در حالی که می‌گفت قربان کرمت آقا.

پسری که فلج مادرزاد بود، شب شهادت شفا گرفت و طناب دخیل را باز کرد و به سمت ضریح دوید.

شخصی که غرق در گناه بود و ناامید، در حرم احساس کرد بار سنگینی از دوشش برداشته شد و توبه نصوح کرد.

زائری که پول سفرش را گم کرده بود، ناگهان شخصی نورانی پاکتی به او داد و گفت این هدیه سلطان است، و غیب شد.

دانشجویی که در درس‌هایش مانده بود، با توسل به عالم آل محمد (ع)، گره از ذهنش باز شد و به موفقیت‌های بزرگ رسید.

کسی که با خانواده قهر بود، در حرم دلش نرم شد و همانجا تماس گرفت و آشتی کرد، این معجزه رافت رضوی است.

جوانی که قصد خودکشی داشت، نیرویی او را به سمت مشهد کشاند و در حرم، معنای جدیدی برای زندگی یافت.

زائری که در برف و بوران راه را گم کرده بود، با توسل به امام، راهنمایی یافت که او را به جاده اصلی رساند.

بدهکاری که حکم جلبش صادر شده بود، در حرم ضامن آهو دعا کرد و همان روز شخصی ناشناس بدهی‌اش را پرداخت کرد.

کسی که آرزوی کربلا داشت اما اسبابش فراهم نمی‌شد، برات کربلایش را در پنجره فولاد امضا گرفت.

زائری که دلتنگ امام زمان (عج) بود، در سرداب حرم بوی خوشی استشمام کرد و آرامش عجیبی یافت.

پدری که نگران ازدواج دخترش بود، در حرم نذر کرد و هفته بعد خواستگاری مومن برای دخترش آمد.

در خواب دیدم در صحن انقلابم و امام رضا (ع) روی تختی نشسته‌اند و به زائران گل می‌دهند، به من که رسیدند فرمودند: غصه نخور، درست می‌شود.

خواب دیدم کبوتر حرم شده‌ام و روی گنبد طلا نشسته‌ام، دانه‌ای که امام برایم ریخت، شفای درد بی درمانم بود.

در رویا دیدم که خادمان حرم مشغول شستشوی ضریح با گلاب هستند و امام شخصاً بر سر زائران دست می‌کشند.

خواب دیدم نامه‌ای به دستم دادند که رویش نوشته بود: امان از آتش، به امضای علی بن موسی الرضا (ع).

در خواب بانویی نورانی به من گفت: پسرم رضا (ع) ضامن تو شده است، برو که حاجت روا شدی.

دیدم که سفره‌ای پهن است و امام رضا (ع) با دست خود غذا به دهان مهمانان می‌گذارند.

خواب دیدم پنجره فولاد باز شد و راهی به بهشت نمایان گشت.

در عالم رویا، امام دستم را گرفتند و فرمودند: هر بار آمدی، سه بار به دیدنت می‌آیم.

دیدم که فرشتگان در صحن آزادی صف کشیده‌اند و بر زائران گلاب می‌پاشند.

خواب دیدم در حرم گم شده‌ام، امام آمدند و فرمودند: در خانه ما هیچکس گم نمی‌شود.