پیام صلح و دوستی به مناسبت میلاد مسیح 1405

جهان بیش از هر زمان دیگری نیازمند پیامی است که مسیح (ع) آورد: صلح، محبت و برادری.

بیایید در سالروز تولد مسیح، اسلحه‌ها را زمین بگذاریم و با زبان عشق سخن بگوییم.

صلح، گمشده بشریت است و مسیح، راهنمای این مسیر. میلادش نویدبخش آرامش باد.

مرزها خطوط فرضی‌اند، اما محبت زبانی جهانی است. به امید جهانی بدون جنگ.

میلاد مسیح یادآور این است که می‌توان حتی با دشمنان نیز مدارا کرد و بذر محبت کاشت.

چراغ‌های کریسمس روشن می‌شوند تا بگویند تاریکی نفرت با نور عشق از بین می‌رود.

برای کودکان غزه، یمن و تمام نقاط جنگ‌زده، دعا کنیم تا آرامش مسیحایی را تجربه کنند.

صلح واقعی زمانی است که قلب‌ها از کینه خالی شود، همانگونه که مسیح آموخت.

بیایید دست در دست هم، فارغ از دین و نژاد، سرود صلح سر دهیم.

جهانی را آرزو می‌کنیم که در آن هیچ کودکی با صدای بمب از خواب بیدار نشود.

مسیح (ع) نیامد تا دینی جدید بیاورد، آمد تا انسانیت را زنده کند.

خداوند یکی است و پیامبران پرتوهای یک نور واحدند. وحدت کلمه، رمز رستگاری است.

دوستی با پیروان مسیح، دوستی با خداست. همه بندگان یک آفریدگاریم.

عشق ورزیدن به همنوع، بالاترین عبادت در شریعت عیسی (ع) و محمد (ص) است.

بیایید پل‌هایی از جنس گفتگو بسازیم، نه دیوارهایی از جنس تعصب.

میلاد مسیح فرصتی است برای تمرین مهربانی بی چشم‌داشت.

آرامش درونی، هدیه مسیح به کسانی است که قلبشان را خانه خدا کرده‌اند.

سکوت برف و نور شمع، دعوتی است به تفکر در معنای صلح درون.

بخشیدن دیگران، اولین قدم برای رسیدن به صلح مسیحایی است.

خداوند صلح است و هر که در صلح بکوشد، خلیفه خداست.

صلح، کبوتری است که بر بام خانه مریم آشیانه دارد.

زمستان سرد است، اما پیام مسیح چون آتشی گرم، یخ‌های کینه را آب می‌کند.

در سمفونی هستی، صدای مسیح، نُتِ آرامش است.

بیایید واژه‌های جنگ را از فرهنگ لغت بشریت پاک کنیم.

جهانِ بدون مرز، رویای پیامبرانی بود که جز خدا و انسان را نمی‌دیدند.

عطر زیتون و صلح، سوغات میلاد مسیح برای جهان خسته است.

دست‌هایمان را به نشانه دوستی دراز کنیم، پیش از آنکه دیر شود.

تاریخ، تشنه صلح است و مسیح، ساقی این تشنگی.

هر لبخندی که می‌زنیم، یک شمع برای جشن تولد مسیح روشن کرده‌ایم.

باشد که سال پیش رو، سالِ غلبهِ قلم بر تفنگ باشد.