امام حسن مجتبی (ع) در طول زندگی پربرکتشان به «کریم اهل بیت» مشهور بودند و درب خانهشان همواره به روی فقرا و مساکین باز بود. شیعیان و محبان آن حضرت، هر ساله در شب و روز ۱۵ رمضان (نیمه ماه)، به تأسی از سیره ایشان، مراسمهای افطاری باشکوه یا ساده برگزار میکنند و با اطعام روزهداران، ولادت آن حضرت را جشن میگیرند.
پیامبر اکرم (ص) در خطبه شعبانیه فرمودند که افطاری دادن به روزهداران، حتی اگر به اندازه نیمی از خرما یا جرعهای آب باشد، باعث آمرزش گناهان و رهایی از آتش دوزخ میشود. وقتی این عمل در شب میلاد امام حسن (ع) انجام شود، نور علی نور است و ثواب آن دوچندان میگردد.
جشنهای نیمه رمضان معمولاً با مولودیخوانی، پخش شربت و شیرینی (بعد از افطار)، آذینبندی مساجد و خیابانها، و برگزاری مسابقات فرهنگی همراه است. ویژگی بارز این جشنها، محوریت «بخشندگی» و «اطعام» است که صفت بارز امام حسن (ع) میباشد.
در سالهای اخیر، طرح «سفرههای کریمانه» یا افطاری ساده در معابر عمومی، پارکها و مساجد در شب ولادت امام حسن (ع) بسیار رواج یافته است. این حرکت زیبا باعث ایجاد همدلی، شادی اجتماعی و ترویج فرهنگ انفاق در جامعه میشود.
بسیاری از مردم حاجات خود، به ویژه گشایش در رزق و روزی و رفع مشکلات اقتصادی را در این شب از خداوند به واسطه امام حسن (ع) طلب میکنند، زیرا ایشان مظهر جود و سخاوت الهی هستند.
