متن سینه زنی واحد و شور شب بیست و یکم رمضان 1404

(بند 1) ذکرِ جنونم، ذکرِ حسینه، فخرِ دو عالم، بدر و حنینه. اما تو این شب، ذکرِ لبِ ما، حیدرِ کرار، شورِ شینه. علی مولا علی مولا، علی عالیِ اعلا. علی ولیِ والا، علی سرور و آقا. (بند 2) طوفان می کنم، با اسمِ علی. جان می سپارم، با جسمِ علی. قیامت میشه، وقتی می خونم، از هیبت و از، طلسمِ علی. زلزله میشه، وقتی که پاشو، می کوبه زمین، تویِ مصاف. دشمن می لرزه، از ترسِ تیغش، میگیره جون و، میده گزاف.

(بند 1) یلِ خیبر شکنی، تو پناهِ حسنی، تو ستونِ وطنی، یا حیدر. شاهِ شمشیر زنی، تو عقیقِ یمنی، تو که جان و تنی، یا حیدر. (بند 2) ضرباتت کاریه، دشمنت فراریه، خونِ عدو جاریه، یا حیدر. عشقت افتخاریه، مهرت انحصاریه، دلمون شکاریه، یا حیدر.

(بند 1) امشب شبِ قدر و شبِ، احیایِ خون است. محرابِ کوفه از غمش، دریایِ خون است. فرقِ سرِ مولایِ ما، از کینه وا شد. در آسمان ها محشرِ، کبرا به پا شد. ای وای علی جان، ای وای علی جان. (بند 2) زینب (س) به سر می کوبد و، گیسو پریشان. گوید پدر جانم مرو، ای راحتِ جان. بعد از تو ما در این جهان، تنها و زاریم. جز تو دگر یاری در این، دنیا نداریم. (بند 3) خونِ خدا جاری شده، از رویِ حیدر. رنگین شده از خونِ او، محراب و منبر. الله اکبر گفت و جان، تسلیمِ حق کرد. با خونِ خود اسلام را، پاینده تر کرد.

(بند 1) آرام آرام، از شهرِ کوفه، تابوتِ مولا، می گردد خارج. پشتِ سرِ او، خیلِ یتیمان، با چشمِ گریان، با قلبِ ناصح. خداحافظ ای، پدرِ یتیمان. خداحافظ ای، ناطقِ قرآن. (بند 2) نخلستان ها، در سوگِ مولا، سر در گریبان، خاموش و سردند. چاهِ مدینه، یا چاهِ کوفه، همرازِ درده، مردِ نبردند. دگر نشنوند، ناله ی حیدر. دگر نبینند، دیده یِ تر. (بند 3) ماهِ رمضان، ماهِ عزا شد، ماهِ غم و درد، برای شیعه. صاحبِ عزا، مهدیِ زهرا (عج)، گرید برایِ، این فاجعه. آجرک الله، بقیه الله. در غمِ جدت، ولی الله.

علی علی علی علی، حق با علیه. علی علی علی علی، مولا علیه. علی مع الحق و الحق مع علی. سر درِ جنت نوشته یا علی.

اسدالله، عین الله، ولی الله، یا حیدر. سیف الله، باب الله، نور الله، یا حیدر.

هو یا علی، ذکرِ پروازمه. هو یا علی، راز و آوازمه. هو یا علی، کوکِ هر سازمه.

لا فتی الا علی لا سیف الا ذوالفقار. شاهِ مردان شیرِ یزدان قوتِ پروردگار.

(بند 1) دلم گرفته، دوباره امشب، برا علی (ع) می خونه. هوایِ چشمام، بارونی میشه، وقتی روضه می خونه. غریبِ کوفه، چقدر کشیدی، از دستِ این مردم. تو شهرِ خودت، بینِ شلوغی، بودی آقا گم. علی جانم، علی جانم، منم یتیمت آقا. (بند 2) نگاهی کن به، دلی که تنگه، برایِ ایوونِ تو. زندگیشو میده، جوونیشو میده، برایِ درمونِ تو. آقا شنیدم، یتیم نوازی، منم یه یتیمم. دستی بکش رو، سرِ منِ زار، که بی تو نمیمم. (بند 3) شبایِ قدره، قرآن به سر، می گیرم با یادت. خدا رو قسم، میدم به فرقت، به داد و بیدادت. امضامو بزن، براتِ کربلا، می خوام از دستت. فدایِ تو و، فدایِ زینب، فدایِ هستت.