روز دزفول؛ روز مقاومت و پایداری 1405

چهارم خرداد، روز دزفول، روز پاسداشت ایستادگی شهری است که موشک‌ها را خسته کرد اما خود خسته نشد.

سلام بر دزفول، پایتخت مقاومت ایران؛ شهری که زخم‌هایش ستاره‌های درخشان آسمان افتخار است.

روز مقاومت و پایداری، روز مردمانی است که زیر بارش آتش و موشک، زندگی را معنایی دوباره بخشیدند. روز دزفول گرامی باد.

«الف دزفول»؛ این کوتاه‌ترین سطر کتاب جنگ بود که بلندترین فریاد ایستادگی را سر داد. چهارم خرداد مبارک.

دزفول، تنها یک شهر نیست؛ دزفول جغرافیای غیرت و تاریخ مصور پایداری ملت ایران است.

گرامی می‌داریم یاد و خاطره شهدای مظلوم دزفول را که با خون خود، دژ مستحکم انقلاب اسلامی شدند.

چهارم خرداد، سالروز انتخاب دزفول به عنوان شهر نمونه مقاومت، بر تمامی مردم غیور خوزستان و ایران مبارک باد.

ای دزفول قهرمان، تو نماد «بلد الصواریخ» هستی که با صبر زینبی، دشمن را به زانو درآوردی.

استقامت دزفول در دوران دفاع مقدس، برگی زرین و تکرار نشدنی در تاریخ حماسه‌های بشری است.

روز دزفول، روز تجلیل از کسانی است که خانه‌هایشان ویران شد، اما ایمانشان هرگز تَرَک برنداشت.

به پاس آن همه ایثار، امروز تمام ایران به احترام نام بلند «دزفول» تمام‌قد می‌ایستد.

دزفول نشان داد که شهرها با آجر و سیمان ساخته نمی‌شوند، بلکه با اراده و غیرت مردمشان استوار می‌مانند.

سلام بر دز و خروش جاودانه‌اش، سلام بر دزفول و سکوت پرمعنایش در برابر طوفان حوادث.

چهارم خرداد، یادآور روزی است که اراده پولادین مردم دزفول، ماشین جنگی دشمن را تحقیر کرد.

این روز عزیز را به خانواده‌های معظم شهدا و ایثارگران دزفول تبریک گفته و بر مقام صبرشان ادای احترام می‌کنیم.

دزفول! تو قصه‌ای هستی که مادربزرگ‌ها برای خواب کردن بچه‌ها نمی‌گویند، بلکه برای بیدار کردن مردان می‌گویند.

آجر به آجر خانه‌هایت بوی بهشت می‌دهد و کوچه پس کوچه‌هایت ردپای فرشتگان است. روزت مبارک ای شهر نور.

موشک‌ها می‌آمدند تا تو را از نقشه پاک کنند، غافل از اینکه تو در قلب‌ها ریشه داشتی.

ای شهر نخل و بلوط، ای که داغ شقایق‌ها بر دل داری اما همچنان سبزی؛ پایداری‌ات مبارک.

دزفول، تو آن سروی هستی که هر چه تبر زدند، جوانه زدی و سایه گستردی.

هنوز صدای لالایی مادران دزفولی در پناهگاه‌ها، زیباترین موسیقی مقاومت است.

تو ثابت کردی که می‌شود در دل آتش بود و گلستان ساخت؛ می‌شود زیر آوار بود و آسمان را دید.

خاک دزفول، سجده‌گاه عشق است. خوشا به حال آنان که در این خاک آسمانی شدند.

زخم‌هایت را دوست دارم دزفول، که نشانه‌های بلوغ یک ملت است.

رود دز هنوز هم قصه دلاوری‌هایت را برای سنگ‌ریزه‌های ساحل نجوا می‌کند.

روز دزفول، روزی است که خدا به صبر ایوب‌وار مردم این دیار لبخند زد.

هر بار که نامت را می‌شنوم، واژه‌ها به احترام عظمتت صف می‌کشند. پاینده باشی دزفول من.

تو شهر هزار موشکی، اما شهر هزاران امید و هزاران لبخندی. روزت مبارک.

در تقویم دلم، هر روز روز توست؛ اما چهارم خرداد بهانه‌ای است برای بوسیدن خاکت.

سلام بر تو ای اسطوره زنده، ای که ماندن را به همه ما آموختی.

مردم دزفول در جنگ زندگی کردند، نه اینکه فقط زنده بمانند. آن‌ها زیر موشک‌ها هم زندگی را جشن گرفتند.

دزفولی‌ها ثابت کردند که سنگر، فقط خط مقدم نیست؛ خانه، مسجد و بازار هم می‌تواند سنگر باشد.

وقتی رادیو عراق می‌گفت «الف دزفول»، مردم این شهر با خونشان الفبای غیرت را می‌نوشتند.

پایداری یعنی دزفول؛ که ساکنانش شهر را خالی نکردند تا پشت رزمندگان خالی نشود.

زنان دزفولی با پخت نان و مردان با بازسازی ویرانه‌ها، جنگ را در خانه خود شکست دادند.

این شهر دین خود را به اسلام ادا کرد. حالا نوبت ماست که قدردان دزفول باشیم.

الگوی مقاومت دزفول، امروز در غزه و لبنان و یمن تکثیر شده است.

دزفول نمونه‌ای است از جامعه‌ای که بر محور ولایت و ایمان، شکست‌ناپذیر می‌شود.

تقدیر از دزفول، تقدیر از فرهنگ مقاومت است؛ فرهنگی که ضامن بقای کشور است.

شما مردم دزفول، وارثان حقیقی واژه «ایثار» هستید. روزتان مبارک.

دزفول؛ پایتخت مقاومت ایران.

چهارم خرداد، روز دزفول قهرمان مبارک.

شهر موشک‌ها، شهر دل‌های استوار.

الف دزفول؛ آغاز کتاب پایداری.

سلام بر مردم صبور دزفول.

دزفول، نماد سربلندی ایران.

روز مقاومت و پایداری گرامی باد.

شهری که هرگز زانو نزد.

دزفول زنده است، چون مقاومت زنده است.

اسوه مقاومت، شهر دزفول.

خوزستان دین خود را ادا کرد.

۴ خرداد، افتخار ملی.

بلد الصواریخ؛ شهر ستاره‌ها.

دزفول؛ شهر آجر و استقامت.

یاد شهدای موشکی دزفول گرامی.