نوستالژی برنامه‌های کودک قدیمی در روز جهانی تلویزیون 1405

یادش بخیر اون روزا که تلویزیون فقط دو تا شبکه داشت، اما دنیامون هزار رنگ بود. روز جهانی تلویزیون مبارک بچه‌های دیروز.

به یاد کارتون‌های ساعت ۵ عصر، برفک تلویزیون، و انتظار شیرین برای شروع برنامه کودک.

روز تلویزیون مبارکِ نسلی که با آقای حکایتی قصه شنید و با خونه مادربزرگه زندگی کرد.

یادش بخیر مجری‌های مهربون برنامه کودک که انگار واقعا خاله و عموی ما بودن.

تلویزیون‌های کمدی، لامپ تصویر که دیر روشن می‌شد، و دلی که با دیدن کارتون شاد می‌شد. یادش بخیر.

روز جهانی تلویزیون بهانه‌ایه برای یادآوری مدرسه موش‌ها، زی‌زی‌گولو و قصه‌های مجید.

ما نسلی هستیم که تلویزیون برامون جادویی بود. تبریک به همه هم‌نسل‌های کارتون‌های صمیمی.

یادتونه وقتی برنامه تموم می‌شد و برفک می‌اومد؟ چه دوران ساده و قشنگی بود.

روز تلویزیون مبارک. تقدیم به کودکی‌هایمان که پای جعبه جادویی گذشت.

برنامه کودک‌های قدیمی، درس زندگی بود نه فقط سرگرمی. یاد اون روزا گرامی.

کاش میشد دوباره برگشت به زمانی که بزرگترین دغدغه‌مون این بود که کارتون مورد علاقمون کی پخش میشه.

یادش بخیر علی کوچولو، هاچ زنبور عسل، و حنا دختری در مزرعه. روز تلویزیون مبارک.

روز تلویزیون رو به اونایی تبریک میگم که با مداد نوار کاست جمع میکردن و با آنتن هوایی کشتی می‌گرفتن!

سلامتی مجری‌هایی که میگفتن: بچه‌ها برید عقب‌تر، چشماتون درد می‌گیره. ما هم میرفتیم عقب!

به یاد آهنگ شروع برنامه کودک که قلبمون رو به تپش مینداخت. روزت مبارک تلویزیون قدیمی.

تلویزیون سیاه و سفید هم که بود، دنیای ما رنگی بود. چه حکمتی داشت اون سادگی.

یادش بخیر بستنی خوردن پای تلویزیون و تماشای پت و مت. روز جهانی تلویزیون مبارک.

نسل ما با فوتبالیست‌ها یاد گرفت تلاش کنه و با آنشرلی یاد گرفت رویا ببافه.

روز تلویزیون مبارک. یادی کنیم از کارتون‌های ژاپنی که دوبله‌های ایرانی شاهکارشون کرده بود.

بچه‌های کوه آلپ، خانواده دکتر ارنست... چه خانواده‌های بزرگی داشتیم ما پای تلویزیون.

تلویزیون قدیمی گوشه انباری، شاهد خنده‌های کودکی ماست. غبارش را پاک کنیم و یادش را گرامی بداریم.

روز جهانی تلویزیون برای من یعنی بوی نارنگی و تماشای کارتون در عصرهای پاییز.

چه زود گذشت روزهایی که قهرمانانمان شخصیت‌های کارتونی بودند.

تلویزیون، صندوقچه خاطرات مشترک یک نسل است. ۳۰ آبان مبارک.

دلم تنگ شده برای اون صمیمیتی که از پشت قاب شیشه‌ای حس می‌شد.

روز تلویزیون مبارک. کاش دل‌هایمان مثل تلویزیون‌های قدیمی صاف و ساده بماند.

به یاد تمام لحظاتی که با هم خندیدیم و گریه کردیم پای این جعبه جادو.

تلویزیون رفیق تنهایی‌های کودکی ما بود. رفیق قدیمی روزت مبارک.

هنوز هم شنیدن صدای تیتراژهای قدیمی، مو به تنمان سیخ می‌کند. یاد باد آن روزگاران.

روز پاسداشت خاطرات کودکی و جعبه‌ای که رویا می‌ساخت مبارک.