روز دوازدهم بهمن ماه در تاریخ معاصر ایران نقشی بیبدیل دارد. این روز مصادف با بازگشت حضرت امام خمینی (ره) پس از سالها تبعید به میهن اسلامی است. این بازگشت تنها یک سفر معمولی نبود، بلکه نقطه عطفی بود که روند پیروزی انقلاب اسلامی را تسریع بخشید و روح تازهای در کالبد مبارزات مردم ایران دمید. استقبال میلیونی مردم از امام در این روز، رفراندومی بزرگ برای تایید رهبری ایشان و نفی رژیم طاغوت بود.
یکی از باشکوهترین صحنههای تاریخ انقلاب، مراسم استقبال از امام خمینی در فرودگاه مهرآباد و مسیر بهشت زهرا است. جمعیت عظیمی از سراسر کشور خود را به تهران رسانده بودند تا رهبر محبوب خود را ببینند. این استقبال نشاندهنده عمق نفوذ کلام و شخصیت امام در دل تودههای مردم و پیوند ناگسستنی امت با ولایت بود که پایههای نظام جمهوری اسلامی را استوار کرد.
اولین اقدام امام خمینی پس از ورود به ایران، حضور در مزار شهدا در بهشت زهرا بود. ایشان با این کار ضمن ادای احترام به مقام شامخ شهدا، پیام روشنی دادند که انقلاب بر پایه خون شهیدان استوار است. سخنرانی کوبنده ایشان در بهشت زهرا، مشروعیت رژیم پهلوی و دولت بختیار را به طور کامل زیر سوال برد و مسیر آینده انقلاب را ترسیم نمود.
ورود امام خمینی به ایران باعث ایجاد وحدت فرماندهی و انسجام در نیروهای انقلابی شد. تا پیش از آن، مبارزات به صورت پراکنده انجام میشد اما حضور ایشان در کشور، به اعتصابات و تظاهرات جهت داد و در نهایت منجر به سقوط رژیم شاهنشاهی در ۲۲ بهمن همان سال گردید. این ده روز که با ورود ایشان آغاز شد، به دهه فجر شهرت یافت.
بازخوانی وقایع ۱۲ بهمن درسهای بزرگی از جمله استقامت، توکل به خدا و اعتماد به وعدههای الهی را به ما میآموزد. امام خمینی ثابت کرد که با دست خالی اما با ایمانی راسخ میتوان در برابر ابرقدرتها ایستاد. امروز نیز زنده نگه داشتن یاد آن روز، یادآور قدرت ایمان و وحدت کلمه در عبور از بحرانها و مشکلات است.
